Sunday, September 26, 2010

ನಲ್ನುಡಿ ಕಥಾಸ್ಪರ್ಧೆ-೨೦೧೦

ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಮುಖವಾಣಿ ‘ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷಾಂಕವನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತಿದ್ದು, ಕಥಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದು, ಕಥೆಗಾರರಿಂದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹಾಳೆಯ ಒಂದೇ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ಸ್ಫುಟವಾಗಿ ಬರೆದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಕರು, ನಲ್ನುಡಿ ಕಥಾಸ್ಪರ್ಧೆ-೨೦೧೦, ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ, ಕನಸು ಕ್ರಿಯೇಷನ್ಸ್, ನಂ.೬/೨, ಶಿವಾನಂದ ವೃತ್ತ, ಕುಮಾರಕೃಪ ರಸ್ತೆ, ಬೆಂಗಳೂರು-೧ ಈ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಕೋರುತ್ತೇವೆ. ಇ-ಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರೂ ಆದೀತು. ಇ-ಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ: karavenalnudi@gmail.com ಯಾವುದೇ ಪ್ರವೇಶ ಶುಲ್ಕವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲು ಕಡೆಯ ದಿನಾಂಕ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೦.

ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ ೨೫,೦೦೦ ರೂ., ದ್ವಿತೀಯ ಬಹುಮಾನ ೧೫,೦೦೦ ರೂ., ತೃತೀಯ ಬಹುಮಾನ ೧೦,೦೦೦ ರೂ. ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮರ್ಶಕರ ತಂಡವೊಂದು ಕಥಾಸ್ಪರ್ಧೆಯ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲಿದ್ದು, ತೀರ್ಪುಗಾರರ ನಿರ್ಧಾರವೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ‘ನಲ್ನುಡಿ ಮಾಸಿಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುವುದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗೆ ೦೮೦-೨೨೩೪ ೧೭೯೨ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.

Thursday, September 9, 2010

ಇದು ವರದಿಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲ ಹಾದರ!






ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಮೊದಲ ಸಂಚಿಕೆಯಿಂದಲೂ ನಾವು ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕನ್ನಡವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರಷ್ಟೆ ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು ಎಂದು. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾರ ವಿರುದ್ಧವೂ ಕಟುವಾಗಿ ಬರೆಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಸಂದರ್ಭ ಒದಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಓದುಗರ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋದ, ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚಳವಳಿಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಂಚಕರು, ಮುಖೇಡಿಗಳು, ಗೋಸುಂಬೆಗಳು ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯತೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಈಗ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲ ಜನಪರ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದ, ಅದರಿಂದಲೇ ಹೆಸರು, ಕೀರ್ತಿ, ಹಣ ಗಳಿಸಿ ಕೊಬ್ಬಿರುವವರನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮುಖವಾಡಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಸಲಿ ಮುಖಗಳನ್ನು ಜನರೆದುರು ತರುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಎಂಬಾಕೆ ನಡೆಸುವ ‘ರಂಜನೆ, ಬೋಧನೆ, ಪ್ರಚೋದನೆ ಲಂಕೇಶ್ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಕುರಿತು, ವೇದಿಕೆಯ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಟಿ.ಎ.ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಕುರಿತು, ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನ ಮೊದಲೇ ಆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಗಾರ ಪಾರ್ವತೀಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಈಶ ಎಂಬಾತ ‘ನಲ್ನುಡಿ’ಯ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಾಹಕ ಸಂಪಾದಕರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ‘೫೦ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಕೊಡಿಸಿ, ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ನಾಳೆ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆ, ಪತ್ರಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಬೆದರಿಸಿದ್ದ. (ಈ ಸಂಬಂಧ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವರದಿ ಇದೆ.)
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಈಶ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಏನನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚುಮರೆ ಮಾಡುವಂಥದ್ದು ನಮಗೇನು ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಬರೆದಿರುವ ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಇದೇ ಪೀತ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಪ್ರತಿ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿದೆ. ಕೇಳುವ ವ್ಯವಧಾನ ಅವರಿಗೆ ಇರಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ.
‘ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿ’ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಈ ಗೌರಿ+ಈಶ ಬರೆದಿರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ: ‘ಇನ್ನೂ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಎಂಬಾಕೆಯನ್ನು ಸಂಪಾದಕಿ ಅಂತ ಕೂರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಕೆ ನಾರಾಯಣಗೌಡನ ಹೆಂಡತಿ! ಈಕೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಂಥ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿರಲು ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ನಾರಾಯಣಗೌಡನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಪಕ್ಕಾ ಉದಾಹರಣೆ. ಈತನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕನ್ನಡಪರ ಕಾಳಜಿಯಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಎತ್ತುವಳಿಯ ಗುರಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಕರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ವಾ?’
ನಾರಾಯಣಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಕಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸದೆ, ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಬೇಕಿತ್ತೆ? ಅಥವಾ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶಳ ತಂಗಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಬೇಕಿತ್ತೆ? ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಪತ್ನಿಯವರ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಇವರು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಇವರು ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯವರಿಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರೇ?
ಲಂಕೇಶರು ತೀರಿಕೊಂಡ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಆಗ ಇದೇ ಗೌರಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವರದಿಗಾರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದವಳು. ಆಕೆಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಬರೆಯಲು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯೇ ಸಂಪಾದಕಿಯಾಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಲಂಕೇಶ್ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏನಿತ್ತು? ಲಂಕೇಶರ ಜತೆ ದಶಕಗಟ್ಟಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಕ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಅವರ‍್ಯಾರೂ ಬೇಡವೆಂದಿದ್ದರೆ ಇವರೇ ಬರೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಯಾರಾದರೂ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೇ?
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿಯ ಸಂಪಾದಕರು, ಪ್ರಕಾಶಕರು ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿಯವರು. ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ, ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಾಹಕ ಸಂಪಾದಕರುಗಳಾದ ದಿನೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರ ಕುಮಾರ್ ಅವರುಗಳೇನು ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಒಡಹುಟ್ಟಿದ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರೇ? ಸ್ವಜಾತೀಯ ಬಂಧುಗಳೇ? ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಬಲ್ಲ ಈ ಗೌರಿ+ಈಶರಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಇಲ್ಲವೇ?
ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಜಾಹೀರಾತುಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಇವರ ಮತ್ತೊಂದು ಆರೋಪ. ಈವರೆಗೆ ‘ಇಂತಿಷ್ಟು ಹಣ ಕೊಡುವಂತೆ ಧಮಕಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ‘ಮುಚ್ಕೊಂಡು ಜಾಹೀರಾತು ಕೊಡು’ ಎಂಬ ಹುಕುಂ ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರಬಹುದು’ ಎಂಬುದು ಇವರು ಬರೆದಿರುವ ಸಾಲು. ಇದುವರೆಗೆ ಐದು ಸಂಚಿಕೆಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಜಾಹೀರಾತು ಧಮಕಿ ಹಾಕಿ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ಇವರು ಸಾಬೀತು ಮಾಡಬಲ್ಲರೆ? ಮಾಡದೇ ಹೋದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವೇ? ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾರೋ ಬಿಕನಾಸಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬರೆಯಲು ಪತ್ರಿಕಾ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಇವರು ಹಾದರವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ?
‘ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವವಿಜೃಂಭಣೆ, ಆತ್ಮರತಿಯ ತೆವಲುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೇನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಶನಿಸಂತಾನಗಳು ಬರೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಅಂಥ ಆತ್ಮರತಿಗಳಿದ್ದರೆ, ಸ್ವವಿಜೃಂಭಣೆಯಿದ್ದರೆ ಓದುಗರೇ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲೂ ನಾಲ್ಕು ಪುಟಗಳಷ್ಟು ಓದುಗರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇವರ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಪೋಲ ಕಲ್ಪಿತ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಇವರುಗಳೇ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಂಥಲ್ಲ ಅವು. ಪ್ರತಿ ಪತ್ರ ಬರೆದ ಓದುಗರ ಪೂರ್ಣ ವಿಳಾಸಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರಿಗೆ ಕಾಣದ ಸ್ವವಿಜೃಂಭಣೆ, ಆತ್ಮರತಿ ಇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು? ‘ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ಹೋರಾಟ, ಭಾಷಣಗಳ ಪ್ರವರಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಇದರ ಪುಟಗಳು ಮೀಸಲಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಹಸಿಹಸಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಏನು? ನೂರು ಪುಟಗಳ ನಲ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗೌಡರ ಅಂಕಣವಿರುವುದು ಕೇವಲ ಮೂರು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ. ಉಳಿದ ೯೭ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಏಕೆ ಮೈಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ?
ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರಿ+ಈಶರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕರವೇ ಯಾಕೆ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು. ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯಿಂದ ೫೦ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಇವರ ವಾದ. (ಬಹುಶಃ ಇದೇ ೫೦ ಲಕ್ಷವನ್ನು ತಮಗೆ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಈಶ ಕೇಳಿದ್ದಿರಬೇಕು).
ಏನಿವರ ಉದ್ದೇಶ? ಯಾಕೆ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕರವೇ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಯಾಕೆ ಇವರದೇ ನೇತೃತ್ವದ ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯಾಗಲೀ, ಜನಪರ ವೇದಿಕೆಯಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಇವರ ಇತರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ಮಹಾನ್ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ ಎಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುದ್ದಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಂದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಗೌರಿ ಏಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನವೂ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲೋ, ಹೊಸಪೇಟೆಯಲ್ಲೋ ನಿಂತು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ? ಇವಳ ಕೈಕಾಲುಗಳೇನು ಬಿದ್ದುಹೋಗಿವೆಯೇ?
‘ನಲ್ನುಡಿ’ಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಕುರಿತಾದ ನಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಪ್ರತಿ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನೂರಾರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣಗೌಡರು ಗಣಿ ಅಕ್ರಮದ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೋಡಿ: ಹಂಪಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಜಮೀನನ್ನು ಇದೇ ರೆಡ್ಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಒಂದರ ಮುಖಾಂತರ ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಸೆಟೆದು ನಿಂತು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದು ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ. ಆಗ ಈ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಎಲ್ಲಿದ್ದಳು? ಈ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಎಲ್ಲಿದ್ದ? ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ, ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ಹೋರಾಟಗಳಿಗೆ ದಾಖಲೆಗಳು ಬೇಕೆ? ಟ್ರಸ್ಟ್‌ನ ಭೂಕಬಳಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಧ್ವನಿಯೆತ್ತಿದ್ದು ಡಾ.ಯು.ಆರ್.ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು. ಸ್ವತಃ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರೇ ನಲ್ನುಡಿಯ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗಿವೆ: “ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ೮೦ ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೆಗದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಒಂದು ಚಳವಳಿ ಆಯ್ತು. ಆ ಚಳವಳಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತವರು ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯವರು. ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ೮೦ ಎಕರೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಂದನೆಯನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಇದನ್ನು ನಾನು ಯಾಕೆ ಹೇಳ್ತಿದೀನಿ ಅಂದರೆ, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ದನಿ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ನಾವು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು”
ಇದಿಷ್ಟು ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ದಾಖಲಾದ ಭಾಷಣದ ತುಣುಕು. (ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ವಿಡಿಯೋ ಒದಗಿಸಲು ಸಿದ್ಧ) ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ; ಹಂಪಿ ವಿವಿ ಭೂ ಕಬಳಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಕನ್ನಡದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿ ತನ್ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತಂದವರು ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಈ ಗೌರಿ+ಈಶರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ?
ನಲ್ನುಡಿ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಇಡೀ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದ್ದು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ವಿಷಯವೇ. ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣದ ಪೂರ್ಣಪಾಠವನ್ನು ನಲ್ನುಡಿಯ ಎರಡನೇ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮೂರನೇ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಸಾಧನೆಗಳ ಪರಾಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಕುರಿತೂ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕನೇ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದಿನೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಬರೆದ ದೇಸೀಮಾತು ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ‘ಗಣಿಗಾರಿಕೆ’ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುವ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಐವರು ಗಣ್ಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಎಚ್.ಎಸ್.ದೊರೆಸ್ವಾಮಿ, ಬಿ.ಗೋಪಾಲ್, ಡಾ.ಸಿ.ಎಸ್.ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್, ಎಸ್.ದೊರೆರಾಜು ಮತ್ತು ಅಬ್ಬೂರು ರಾಜಶೇಖರ್ ಅವರುಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಓದಲಾರದಷ್ಟು ಗೌರಿ+ಈಶರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕುರುಡಾಗಿವೆಯೇ?
ಇದೆಲ್ಲವೂ ಗೌರಿ+ಈಶರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದೇನಲ್ಲ. ಆದರೆ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗಲಿ ಎಂದು ಇವರು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಕ್ಸಲೀಯರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಅವರನ್ನು ಸಾವಿಗೆ ತಳ್ಳಿದ ಹಾಗೆ. (ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವರದಿ ಇದೆ)
೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಸಮಾವೇಶದ ಕುರಿತು ಗೌರಿ+ಈಶರು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬಳ್ಳಾರಿ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ರೆಡ್ಡಿಗಳು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶಳೂ ಸಹ ಕೊರಟೆಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣಗೌಡರೊಂದಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಕ್ರಮ ಗಣಿಗಾರಿಕೆಯ ಆರೋಪಗಳು, ವಿವಾದ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಜನಾರ್ದನರೆಡ್ಡಿಯೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ವಿರುದ್ಧ ಗಣಿಲಂಚದ ಆರೋಪ ಹೊರೆಸಿದ್ದರು. ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದೀಚೆಗಷ್ಟೆ ರೆಡ್ಡಿಗಳ ಅಕ್ರಮಗಳ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಸಮಾವೇಶಕ್ಕೆ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದ ರೆಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಕರೆದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪೇನು? ಇಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?
ಇನ್ನು ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚಾರಿತ್ರ್ಯದ ಕುರಿತು ಗೌರಿ+ಈಶರು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಹೊಸದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಇದೇ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಗೌಡರು. ಈ ಬಾರಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಗೌಡರ ಮನೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ತಮಾಶೆಯೆಂದರೆ ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಗೌಡರ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಚಿತ್ರ ಮುದ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಿಕಾ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹಾದರದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವವರಷ್ಟೇ ಇಂಥದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಇವರ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ೩೦x೪೦ ಅಡಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಗೌಡರ ಮನೆ ಬಂಗಲೆಯಂತಿದೆಯಂತೆ, ಅರಮನೆಯಂತಿದೆಯಂತೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ೩೦x೪೦ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಮನೆಗಳು ಎಷ್ಟಿರಬಹುದು? ಗೌರಿ+ಈಶರಿಗೆ ಲೆಕ್ಕ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇರಲು ಗೌಡರು ಎರಡು ಬೆಡ್‌ರೂಂ ಒಂದು ಹಾಲ್ ಇರುವ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಇವರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇಕೆ ಚಳುಕು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ? ಗೌಡರು ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಗೌರಿಯೇನು ಭಿಕ್ಷುಕರ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿದ್ದಾಳಾ? ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಫುಟ್‌ಪಾತ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಾನಾ? ೩೦x೪೦ ಅಡಿ ಅಳತೆ ಜಾಗದ ಮನೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಹೋರಾಟಗಾರ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ತಪ್ಪಾ? ಗೌಡರ ಇದೇ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ೪೦ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಸಾಲವಿದೆ. ದಾಖಲೆಗಳು ಬೇಕೆ?
ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಬರೆದಂತೆಯೇ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಶ್ರೀಮಾತಾ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕೋ ಆಪರೇಟಿವ್ ಸೊಸೈಟಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗೆ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಗೌಡರ ಒಡೆತನದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ಯವಹಾರವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗಳಿವೆ, ತನಿಖೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಾದರೆ ಶಿಕ್ಷೆಗೂ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥ ಯಾವುದೂ ನಡೆದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ಗೌರಿ+ಈಶರು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೊಂದು ಕಲ್ಲು ಒಗಾಯಿಸೋಣ ಎಂದು ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವ ದಾಖಲೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾವ ದೂರೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅಮಾಯಕರನ್ನು ಮುಂಡಾಮೋಚಿದರು, ಮಾರವಾಡಿಗಳನ್ನು ಸುಲಿದರು ಇತ್ಯಾದಿ ಬರೆದು ಸ್ಖಲಿಸಿ ಸುಖಪಡುವ ಈ ಗೌರಿ+ಈಶರು ಬರೆಯುವ ಪೆನ್ನು-ಪೇಪರುಗಳನ್ನು ಏನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೋ ಏನೋ?
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನೈತಿಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಇವರುಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಾದರೂ ಏನು? ಇವರುಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಾದರೂ ಎಂಥದ್ದು? ಹೊರಗಿನ ಜನ ಒಂದೆಡೆಯಿರಲಿ, ಇವರ ಜತೆ ಉಂಡು, ತಿಂದು, ಕುಡಿದು ಹೋಗುವವರೇ ಇವರ ಕುರಿತು ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕಮೆಂಟ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇವರಿಗೆ ಅರಿವಿದೆಯೇ?
ಗೌರಿ+ಈಶರ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿದೆಯೇ? ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ತಾಕತ್ತಿದೆಯೇ?

ಇವರೇಕೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಡೆಯುತ್ತಾರೆ?




ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶರ ವಿಷಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆ ಇವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?
ಈಶನ ವಿಷಯವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಈತ ಸರ್ಕಾರ ನೀಡಿದ ನೌಕರಿಯನ್ನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಈತನ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪಗಳ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದವು. ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೌಕರಿಯನ್ನು ಮಾಡದೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಹೋದ. ಈತನ ವಿರುದ್ಧ ದೂರುಗಳ ಮೇಲೆ ದೂರುಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದವು. ನೌಕರಿಯಿಂದ ಸಸ್ಪೆಂಡಾದ. ಅರ್ಧ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಅಸಲಿ ನಾಮಧೇಯ ಪಾರ್ವತೀಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬದಲಿಗೆ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಅಥವಾ ಈಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಕಡೆಗೊಂದು ದಿನ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಬಂದ.
ಈತ ಮೊದಲು ಶ್ರೀಧರ್ ನಡೆಸುವ ಅಗ್ನಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ತಂಡವನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದ. ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾದ. ಜನಮತ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ತೂರಿಕೊಂಡು ಕಿತಾಪತಿ ನಡೆಸಿ ಆ ಸಂಘಟನೆಯೇ ಸ್ಥಬ್ದವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ. ಅಗ್ನಿ ತಂಡ ಪಾರ್ವತೀಶನ ಪಿತೂರಿಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವ, ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಅವನ ಹುನ್ನಾರನ್ನು ಮುಂಗಾಣುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಆತನೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬೀಳಬೇಕಾಯಿತು. ನಂತರ ಸೇರಿದ್ದು ಅವಿಭಜಿತ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು. ಅಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಜತೆಗೂಡಿ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಿಂದ ಒಡೆಯಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾದನೆಂದರೆ ಇಡೀ ಕನ್ನಡದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಲೋಕವೇ ದಿಗ್ಬ್ರಮೆಗೊಳ್ಳುವಂತಾಯ್ತು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ, ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಾದವು.
ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳವಾಡಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದೂರು, ಪ್ರತಿದೂರು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡರು.
ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಈಶ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು. ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಗತಿಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆ ಒಡೆದು ಹೋಯಿತು. ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ (ಸಿಪಿಐ, ಸಿಪಿಎಂ) ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಾಬಾ ಬುಡನ್‌ಗಿರಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡವು. ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡಿದ್ದ ಪ್ರಗತಿಪರ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಮಠಾಧೀಶರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಚಳವಳಿಗಾರರು ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೊಬ್ಬರಂತೆ ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರನಡೆದರು.
ಈ ಜೋಡಿಯ ‘ಒಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಪ್ರಗತಿಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಇವರು ಸಹಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಪದೇ ಪದೇ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಇವರ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದಾಳಿಗಳು ನಡೆದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯ ಮುಖಂಡರನ್ನು ವಿಲನ್‌ಗಳಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಕಾಯಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದರು.
ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಈಶ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಹೆಸರು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷವೇ ಎರಡಾಗಿ ಸೀಳಿ ಹೋಯಿತು. ‘ಏಕೀ ರಾಸ್ತಾ ಏಕೀ ರಾಸ್ತಾ ನಕ್ಸಲ್‌ಬಾರಿ ಏಕೀ ರಾಸ್ತಾ ಎಂದು ಕಳೆದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ‘ಸೀನಿಯರ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಸಂಘಟನೆಯನ್ನೇ ತೊರೆದು ನಿಂತರು.
ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ‘ದೇಶಕಾಲ ವಿಶೇಷದ ಚರ್ಚೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇದೇ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಗತಿಪರರಲ್ಲೇ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪ್ರಗತಿಪರರು ಮತ್ತು ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪ್ರಗತಿಪರರು ಎಂಬ ಎರಡು ಭೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಪ್ರಗತಿಪರರ ನಡುವೆಯೇ ಜಗಳ ಹಚ್ಚುವಲ್ಲಿ ಈ ಜೋಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಒಕ್ಕಲಿಗ ಪ್ರಗತಿಪರರು, ಲಿಂಗಾಯತ ಪ್ರಗತಿಪರರು, ಕುರುಬ ಪ್ರಗತಿಪರರು ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಈ ಜೋಡಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಒಡೆದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಿಜೆಪಿ, ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ಗಳನ್ನು ಬೈಯುವ ಈ ಜನರ ಒಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ, ಭಂಜಕ ಗುಣಗಳೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ?
ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಒಡೆದು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿದ ಈ ಜನರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ? ಇತರರಿಗೆ ಇವರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಭೀತಿಯಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಗೆ ಆ ಭೀತಿ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಸಲೀಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಇವರ ಬಣ್ಣ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತೇವೆ.
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವೇಚಿಸುವ, ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕನ್ನಡದ ಜನತೆಗಿದೆ. ಅವರು ಅದನ್ನು ಮಾಡೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಾರು ಬಾರಿ ಹೇಳಿ ನಂಬಿಸುವ ಗೊಬೆಲ್ಸ್ ಥಿಯರಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಆ ತಂದೆಗೊಂದು ರೊಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ ಮಾಮಾಗಳೇ?




ಹಾಜಿಮಾ ಹೆಸರು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬೇಕಲ್ಲ?ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬೆಳ್ತಂಗಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಈದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಜ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಮೊದಲ ನಕ್ಸಲ್ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್ ಅದು.
ಅಂದಿನ ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಎಸ್‌ಪಿ ಮುರುಗನ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ಕೆ.ಸಿ. ಅಶೋಕನ್ ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಈದು ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ೨೦೦೩ರ ನವೆಂಬರ್ ೧೭ರಂದು ಹಾಜಿಮಾ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಹತ್ಯೆಗೈದಿದ್ದರು. ಈ ಹಾಜಿಮಾ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಸಿಂಧನೂರು ತಾಲ್ಲೂಕು ಆಯನೂರು ಗ್ರಾಮದವಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನ. ತಂದೆ ಮೌಲಾಸಾಬ್, ತಾಯಿ ಹುಸೇನ್‌ಬಿ, ಅಣ್ಣ ಹಾಜಿಸಾಬ್, ಹಾಜಿಮಾ ಓದಿದ್ದು ೩ನೇ ತರಗತಿವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ೨೦೦೨ರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿ ಸೇರಿದಳು. ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾವೋ ಯಾರು ಎಂಬುದೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ವಯಸ್ಸು. ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ದೂಡಲಾಯಿತು. ಸೇರಿದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ಗುಂಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಸತ್ತಳು.
ಹೀಗೆ ಈಕೆ ಸತ್ತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಏನು ಹೇಳಿದರು ಗೊತ್ತೆ? ನನಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗಳಿದ್ದರೆ ಅವಳನ್ನೂ ಹೋರಾಟದ ಕಣಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದಿದ್ದರು.
ಈಗ ಆ ತಂದೆಯ ಕತೆ ಏನಾಗಿದೆ ಗೊತ್ತೆ?
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಈತನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣದು. ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಆಪರೇಷನ್ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿ ಜೋಳವಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ತಂದು ಜೋಳ ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದನ್ನು ರೊಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಕೊಡುವವರು ಗತಿಯಿಲ್ಲ. ಅಣ್ಣ ಹುಸೇನ್‌ಬಿ ೨೦೦೯ರಲ್ಲಿ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ಕೈ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಇಂಥ ತಂದೆಯ ದುಃಖ ಕೇಳುವವರ‍್ಯಾರು?
ನಕ್ಸಲ್‌ಬಾರಿ ಜಿಂದಾಬಾದ್ ಎಂದು ೩೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೇಳುತ್ತ ಬಂದ ಕಾಮ್ರೇಡ್‌ಗಳಿಗೆ (ಈಗ ಮಾಜಿ ಮಾವೋವಾದಿಗಳು, ಅಲಿಯಾಸ್ ಮಾಮಾಗಳು) ಇವರ ನೋವು ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ?
ಈ ಮಾಮಾಗಳನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುವ ಗೌರಿ ಎಂದಾದರೂ ಈ ಆಯನೂರು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಈ ತಂದೆಯ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆಯೇ? ಇದುವರೆಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಗೌರಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆಯೇ?
ಇನ್ನೂ ನಕ್ಸಲ್ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು, ಜ್ಞಾನ ಮೂಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಹಾಜಿಮಾ ಕೊಲೆಯಾದಳು. ಆಕೆಯ ಬದಲಿಗೆ ನೀವು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮರಿಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಗುಂಡಿಗೆ ಎದೆಕೊಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಯಾಕೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ?
ನಿಮಗೆ ಮಕ್ಕಳು, ಮರಿ, ಆಸ್ತಿ ಆಸೆಯಲ್ಲವೆ?
ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟವನ್ನೇ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸಿದ್ದ ನೀವು, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಚಕಾರ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೂ ನಡುನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೇಕೆ?
ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ನಿಮಗೆ?

`ವ್ಯರ್ಥ ಸಾವು' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಈಶ!

೨೦೦೮ರ ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ನಕ್ಸಲ್ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್ ನೆನಪಿದೆಯೇ ನಿಮಗೆ?
ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಮಾವಿನಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಕ್ಸಲ್ ಮನೋಹರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಮೂವರು ನಕ್ಸಲೀಯರು ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಓರ್ವ ಪೊಲೀಸನೂ ಹತನಾಗಿದ್ದ.
ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಪಾರ್ವತೀಶ ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ಗೌರಿಯ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಏನೆಂದು ಬರೆದ ಗೊತ್ತೆ?
ವ್ಯರ್ಥ ಸಾವು!
ಇವತ್ತು ಈ ಪಾರ್ವತೀಶನ ವಿರುದ್ಧ ನಕ್ಸಲೀಯರು ಯಾಕೆ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಮನೋಹರನದು ವ್ಯರ್ಥ ಸಾವು ಎಂಬುದು ಪಾರ್ವತೀಶನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ಅರಿವಾಯಿತೆ? ಪಾರ್ವತೀಶನೂ ಕವಿರಂನಿಂದ ಬಂದವನಲ್ಲವೆ? ೨೦೦೦ನೇ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ಸಶಸ್ತ್ರ ಸಂಘರ್ಷ ಆರಂಭವಾದಾಗಲೇ ಇದು ವ್ಯರ್ಥ ಹೋರಾಟ ಎಂದು ಆತ ಬರೆಯಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ? ಅಥವಾ ಬಂಜಗೆರೆಯವರ ಹಾಗೆ ಸಂಘಟನೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಪರ್ಕ ತೊಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲವೆ?
ಯಾಕೆ ಇದ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಈತ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ?
ನಕ್ಸಲೀಯರ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆಗುವ ಲಾಭಗಳಷ್ಟೆ ಈತನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ?

ಆಗಸ್ಟ್ 26ರಂದು ನಡೆದದ್ದೇನು?





ಈಗಾಗಲೇ ಪತ್ರಿಕಾ ವರದಿಗಳಿಂದಾಗಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ಕಳೆದ ಆ.೨೬ರಂದು ಗುರುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಡೆದ ಘಟನೆ.
‘ನಲ್ನುಡಿಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಸಂಪಾದಕ ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರ ಕುಮಾರ್‌ಗೆ ಒಂದು ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವಾತ ಪಾರ್ವತೀಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ.
ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ವಿರುದ್ಧ, ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ, ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿ ಪತ್ರಿಕೆ ವಿರುದ್ಧ ವರದಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಅದು ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುದ್ರಣವಾಗಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದು ಪ್ರಕಟವಾಗಬಾರದು ಎಂಬುದಾದರೆ ಗೌಡರಿಂದ ೫೦ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಕೊಡಿಸಿ ಎಂಬುದು ಪಾರ್ವತೀಶನ ಡಿಮ್ಯಾಂಡ್.
ವಿಷಯವನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಗೌಡರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು. ಕೂಡಲೇ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದೂರು ನೀಡಿ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಗೌಡರದು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹೈಗ್ರೌಂಡ್ಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದೂರು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಪ್ರಥಮ ಮಾಹಿತಿ ವರದಿಯೂ ದಾಖಲಾಯಿತು.
ಪಾರ್ವತೀಶನ ವಿರುದ್ಧ ೩೮೪ ರೆಡ್ ವಿತ್ ೫೧೧ ಐಪಿಸಿ ಅನ್ವಯ ದೂರು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಆರೋಪಿ ಪಾರ್ವತೀಶ ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ತನಿಖೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮುಂದಿನದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನವಾಗಲಿದೆ.
ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಮಾರನೇ ದಿನ ಆ.೨೭ರಂದು ಶುಕ್ರವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ದೂರವಾಣಿ ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆದರಿಸಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ, ನಾರಾಯಣಗೌಡರು ಹಾಗು ಕರವೇ ನಲ್ನುಡಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ ಸುದ್ದಿಗಳು ವರದಿಯಾಗಿವೆ.
ತಮಾಶೆಯೆಂದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಪಾರ್ವತೀಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಈಶನ ಹೆಸರು ಕಾಣಿಸಿಲ್ಲ. ಅರ್ಥಾತ್ ಗೌರಿಯನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡಲು ಈಶ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧದ ದೂರಿನಿಂದ ಬೆದರಿ ಈತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ ತನ್ನ ಹೆಸರು (ಬೈಲೈನ್) ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆಯೇ?
ಪೊಲೀಸರು ತನಿಖೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಬಿಡಿ.
ಹೀಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಡಿಮ್ಯಾಂಡ್ ಮಾಡುವವರು ಒಂದೇ
ಭೂಗತ ಪಾತಕಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪಾರ್ವತೀಶ ಭೂಗತಪಾತಕಿಯೋ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕನೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಆತನೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಬಾಯಿಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಛೋಟಾ ರಾಜನ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದಂತೂ ನಿಜ.

ಒಂದೇ ಒಂದು ತಾಳಿ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೀಯಾ ತಾಯಿ?

ನಾರಾಯಣಗೌಡರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಗೌರಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದ್ಧತೆಗಳೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈಕೆ ಎಂದಾದರೂ ಒಬ್ಬ ಬಡ ಹುಡುಗಿಯ ಸ್ಕೂಲು ಫೀಜು ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆಯೇ? ಬಡವರ ಮನೆಯ ಮದುವೆಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ತಾಳಿ ಕೊಡಿಸಿದ್ದಾಳೆಯೇ? ಬೀದಿಬದಿಯ ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದೂ ಅನುಮಾನವಾಗಿರುವಾಗ ಇಂಥದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?
ನಾರಾಯಣಗೌಡರ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಇಂಥ ಸಾವಿರಾರು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಕಲಾವಿದರ ಘಟಕ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ನೊಂದು ಬೆಂದು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಹಲವಾರು ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಅದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗೌಡರು ತಲಾ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ರೂ.ಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಗೌರಿ ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಗೌಡರು ಕಲಾವಿದರಿಂದ ಹಣ ಪಡೆದು ವಂಚಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಇಂಥ ಹೇಸಿಗೆ ಬರೆಹ ಬರೆಯಲು/ಬರೆಸಲು ಈಕೆಯ ಕೊಂಚವೂ ಸಂಕೋಚವೆನಿಸಲಿಲ್ಲವೇ?
ತನ್ನಿಂದ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಬರುವವರಿಗೆ ಗೌಡರು ಎಂದೂ ಇಲ್ಲವೆಂದವರಲ್ಲ. ತನ್ನಿಂದಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಇತರರಿಂದಲೂ ಸಹಾಯ ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಅವರು ಬಯಸುವವರಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಈಕೆ, ಗೌರಿ? ಈಕೆಗೆ ಮತ್ತು ಈಕೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳಿಗೆ ಕಂಡವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾವಿಗೆ ತಳ್ಳುವುದಷ್ಟೆ ಅಭ್ಯಾಸವಲ್ಲವೆ?

ಜಾತಿವಾದಿ ಗೌರಿ

ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶಳ ಭಾಷೆ ಎಷ್ಟು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿದೆ ನೋಡಿ. ಆಕೆ ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ: ‘ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಅದನ್ನೇ ದಂಧೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಬುಡದ ಮೇಲೆ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಕಳಕೊಂಡ ಜಾನುವಾರಿನಂತಾಡುವ ನಾರಾಯಣಗೌಡನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣಗಳಿವೆ
ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವಾಕೆ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ, ಈಕೆ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ, ಈಕೆ ಮಹಾನ್ ಪತ್ರಕರ್ತೆ.
ಮಾತನಾಡುವುದೆಲ್ಲ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಬರೆಹ ಮಾತ್ರ ಸೊಂಟದ ಕೆಳಗೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಗೌರಿಯ ಅಭಿರುಚಿಯೂ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ‘ಬುಡದ ಕೆಳಗಿನ ತುಡಿತಗಳೂ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.
ಹೀಗೆ ಸೊಂಟದ ಕೆಳಗಿನ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಈಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವೂ ಬಳಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕಾರವಲ್ಲ.
ಗೌರಿಯ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಕುರಿತು, ಆಕೆಯ ವೇಷಭೂಷಣಗಳ ಕುರಿತು ಬೇರೆಯವರು, ಆಕೆಯ ಖಾಸಾ ಗೆಳೆಯರು ಏನೇನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲೂ ನಾವು ಬರೆಯಲು ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಅದರ ಅಗತ್ಯವೂ ನಮಗಿಲ್ಲ.
ತನ್ನ ಖಾಸಗಿ ಬದುಕಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಆಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಅವಾಂತರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದರಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಆಕೆಯನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಲು.
ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯ ಪಟ್ಟದ ರಾಣಿ ಗೌರಿಗೆ ಯಾವ ಸೌಹಾರ್ದವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬೇಕಿರುವುದು ಹಣ ಮತ್ತು ಹಣವಷ್ಟೆ. ಮುಸ್ಲಿಮರು ಬಲಿಯಾದರೇನು? ಹಿಂದೂಗಳು ಬಲಿಯಾದರೇನು?
ಅಪ್ಪಟ ಜಾತಿವಾದಿಯಾಗಿರುವ ಗೌರಿ ತನ್ನ ಸ್ವಜಾತಿ ಬಂಧು ಈಶನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಜಾತಿಯ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಜಾಣೆ. ದಲಿತರಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ಯಾಕ್ರೀ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರಿ ಈಗ ಬದಲಾಗಿದ್ದಾಳೆಂದು ನಂಬುವುದು ಹೇಗೆ? ಹೀನ ಸುಳಿ ಬೋಳಿಸಿದರೂ ಹೋಗೋಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತಿಲ್ಲವೆ?

ಗೌರಿಯೂ, ನಕ್ಸಲರೂ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು...






ಗೌರಿ ಯಾಕೆ ಕೆಲವು ಮಾಜಿ ಮಾವೋವಾದಿಗಳನ್ನು (ಇವರನ್ನು ಮಾಮಾ ಎಂದೇ ಕರೆಯೋಣ) ಜತೆಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಓಡಾಡುತ್ತಾಳೆ? ಅಸಲಿಗೆ ಇವರು ಮಾಜಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ? ಇವರಿಂದ ಗೌರಿಗೇನು ಲಾಭ? ಗೌರಿಯಿಂದ ಇವರಿಗೇನು ಲಾಭ? ಇವರೆಲ್ಲರಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೇನು ಲಾಭ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಗೌರಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಣ, ವರದಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ, ಸದಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಗೌರಿಯ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆಯೇ ಓಡಾಡುವ ಈ ಮಾಮಾಗಳು ಗೌರಿಯ ಜತೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕರ್ನಾಟಕ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ. ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಭೆಗಳು ಗೌರಿಯ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವ ಸತ್ಯವೇ; ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರು ನಕ್ಸಲೀಯರು. ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಸಿಪಿಐ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಯೇ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆ.
ಆದರೆ ಇದನ್ನು ನಕ್ಸಲೀಯರು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಗಳೇ ಆಗಿದ್ದ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಮೋಚನಾ ರಂಗ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿಯ ನೂರಾರು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದರು.
ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಬಾಬಾಬುಡನ್‌ಗಿರಿ-ದತ್ತಪೀಠದ ವಿಷಯವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಜನಾಂದೋಲನವನ್ನಾಗಿಯೂ ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸಿಪಿಐ ಮಾವೋವಾದಿ ಎಂಬ ಪಕ್ಷವಿದೆ, ಅದು ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯದ ನೂರಾರು ಜನಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ನಿಜ, ಬಾಬಾಬುಡನ್‌ಗಿರಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ನಾಡಿನ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯದ ನೂರಾರು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೋಮುಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಮಾವೇಶ, ರ‍್ಯಾಲಿಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಜನರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಸಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿದವರು ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಮೋಚನಾ ರಂಗ, ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿಯ ಹಳೆಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು. ಆಗ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೂ, ಯಾವತ್ತೂ ಕಾಣದ ಕೆಲವು ಮುಖಗಳು ಎದ್ದು ನಿಂತವು. ಅವರು ಮತ್ತ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಗೌರಿ ಜತೆ ಈಗ ಸದಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾಣಸಿಗುವ ಮಾಮಾಗಳು.
ಅಸಲಿಗೆ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಪಾರ್ವತೀಶನೂ ಸಹ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಮೋಚನಾ ರಂಗದಿಂದ ಬಂದವನೇ. ಕವಿರಂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಸಶಸ್ತ್ರ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆ ರೂಪಿಸಿದಾಗ, ಕವಿರಂ ಮೇಲೆ ಪೊಲೀಸರ ಕಣ್ಣು ಬಿತ್ತು. ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ತೋರದ ಹಲವರು ಸಂಘಟನೆಯಿಂದ ದೂರ ಹೋದರು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕವಿರಂ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಬೇರು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದ ಡಾ.ಬಂಜಗೆರೆ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಹೋದರು.
ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಗೌರಿಯ ಸುತ್ತ ಇರುವ ಮಾಮಾಗಳೆಲ್ಲ ಅಂದು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಶಸ್ತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿಯ, ಕವಿರಂನ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ನೀವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿ, ನಾವು ನಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ರೂಪಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದರು. ಹೀಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿಯರಾದರೂ ಯಾರು? ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗದ ಹಿಂದುಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳ ಬಡ, ನಿರ್ಗತಿಕ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಬಂದವರು, ರಾಯಚೂರು ಮತ್ತು ಹೈದರಾಬಾದ್ ಭಾಗದ ಕೂಲಿಕಾರ್ಮಿಕರ ಮಕ್ಕಳು.
ಸಶಸ್ತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಅಮಾಯಕ ಹುಡುಗರನ್ನು ಮಾಮಾಗಳು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಅಂದರೆ ೨೦೦೦ನೇ ಇಸವಿಯ ಜನವರಿ ೨೬ರಂದು ಪಿ. ಲಂಕೇಶ್ ನಿಧನರಾದರು. ಅವರ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕುಳಿತವಳು ಗೌರಿ. ಆಕೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವಳು. ಲಂಕೇಶರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಕೊಡಿಸಿದ್ದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಗೌರಿ, ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದಳು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಸೇರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತ ಹೈ ಫೈ ಬದುಕನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಅಮೆರಿಕ ಇತ್ಯಾದಿ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಕೆ ಆಧುನಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವವರು ಯಾರು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಾಗ ಬಹುತೇಕರು ಊಹಿಸಿದ್ದೇ ಬೇರೆ. ರವೀಂದ್ರ ರೇಷ್ಮೆ, ಬಸವರಾಜು, ಡಾ.ಸಿ.ಎಸ್.ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್, ಗಂಗಾಧರ ಕುಷ್ಟಗಿ ಮುಂತಾದವರ ಹೆಸರುಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಪತ್ರಿಕೆ ಅಪ್ಪನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲವೆ? ಗೌರಿ ಬಂದು ಸಂಪಾದಕನ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಈಕೆಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲೂ ಸಹ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ವರದಿಗಾರರು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಗೌರಿಯ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ಮಟ್ಟ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಅವಳು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ದಲಿತರಿಗೆ ನೀಡುವ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪತ್ರಿಕಾ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಆಕೆ ಕಲಿತ ಪಾಠವೂ ಇದ್ದಿರಬೇಕು. ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನ ಕೊಡಮಾಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾರದಷ್ಟು ಅವಿವೇಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಗೌರಿ, ಲಂಕೇಶರ ಹೆಸರಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇ ಒಂದು ಘೋರ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇಂಥ ಜಾತಿಯ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಒಡಲಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಗೌರಿ, ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದಳು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬಿಳಿದಾಳೆ ಈಶ ಅಲಿಯಾಸ್ ಪಾರ್ವತೀಶ ಬಂದು ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಒಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡ. ಈತನೇ ಗೌರಿಯ ಗೈಡ್, ಫಿಲಾಸಫರ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಗಿ ಬದಲಾದ. ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸಮರವೇ ನಡೆದು ಗೌರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರನಡೆದು ತನ್ನದೇ ಆದ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ ಈದುವಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ, ಹಾಜಿಮಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಯುವತಿಯರು ಮೃತಪಟ್ಟರಲ್ಲ, ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ನಕ್ಸಲ್ ಹೋರಾಟವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ‘ಬಂದೂಕು ಹಿಡಿದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುತ್ತಾ? ಅದನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಯಿಸಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದು ಅವಳು ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಪಾರ್ವತೀಶ ಬಂದು ಜತೆಗೂಡಿದನೋ
ಗೌರಿಯ ನಿಲುವುಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದವು.
ಗೌರಿ ನೇರಾನೇರ ಹೋಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಕ್ಸಲ್ ಸಂಘಟನೆಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದ ಸಾಕೇತ್ ರಾಜನ್ ಅವರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಬಂದಳು. ಹಾಗೆ ಸಾಕೇತ್ ಅವರನ್ನು ಹಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಸಂದರ್ಶಿಸಿದ್ದರು. ಗೌರಿ ಮೊದಲನೆಯವಳೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗೌರಿ ಇತರ ಪತ್ರಕರ್ತರಂತೆ ಸಂದರ್ಶಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾವೋವಾದಿ ಸಂಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡಳು. ೨೦೦೫ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕೇತ್ ರಾಜನ್ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರವಂತೂ ಗೌರಿ ತಾನೇ ನಕ್ಸಲೀಯಳೆಂಬಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ನಿಜಕ್ಕೂ ಗೌರಿಗೆ ನಕ್ಸಲೀಯರ ಕುರಿತು ಅನುಕಂಪವಿತ್ತೆ? ಅವಳು ಮಾವೋವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೇ ತನ್ನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳೆ?
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋದರೆ ಆಘಾತಕಾರಿ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ಅಸಲಿಗೆ ಗೌರಿಯಾಗಲಿ, ಈಶನಾಗಲಿ ಸಿಪಿಐ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ಸದಸ್ಯರೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಇದ್ದವರೆಲ್ಲ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರೇ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕೇತ್ ರಾಜನ್ ಪಾರ್ಥಿವ ಶರೀರವನ್ನು ತಮಗೇ ನೀಡುವಂತೆ ಗೌರಿ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿದ್ದರಲ್ಲದೆ, ಗದ್ದರ್ ಜತೆಗೂಡಿ ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಧರ್ಮಸಿಂಗ್ ಜತೆ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ನಡೆದ ಫ್ರೇಜರ್ ಟೌನ್ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಗೌರಿಯ ಸುತ್ತ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ಸದಸ್ಯರು ಗದ್ದರ್ ಜತೆಗೂಡಿ ‘ಒಂದೇ ದಾರಿ ಒಂದೇ ದಾರಿ. ನಕ್ಸಲ್‌ಬಾರಿ ಒಂದೇ ದಾರಿ ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗಿದ್ದರು. ಗೌರಿ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಳು.
ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಬಣ್ಣಗಳು ಬದಲಾದವು. ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಲ್ಲಟಗಳು ನಡೆದವು. ಎಸ್.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಎನ್‌ಕೌಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ, ಹಾಜಿಮಾ ಬಲಿಯಾದರು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋದರು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಅವಧಿಯಲ್ಲೂ ನಕ್ಸಲೀಯರನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಕೊಲ್ಲುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೊಬ್ಬರಂತೆ ಕಾಮ್ರೇಡ್‌ಗಳು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋದರು.
ಇದರಿಂದ ಗಾಬರಿ ಬಿದ್ದವರು ಗೌರಿ-ಈಶ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಾವೋವಾದಿ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗ. ನಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಮಂದಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಸ್ಥಾವರಗಳ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಮದುವೆಯಾದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಆದವು. ನಕ್ಸಲ್ ಸಿಂಪಥೈಸರುಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಹಣ ಕಾಡಿಗೆ ತಲುಪಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಆ ಹಣ ಸೈಟುಗಳಾಗಿ, ಮನೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾದವು. ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಜಾಹೀರಾತು ಪಡೆಯದ ‘ರಂಜನೆ ಬೋಧನೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ತಡೆಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಪ್ರಕಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ಬರುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗೌರಿ-ಈಶ ಬಳಗ ಹೊಸ ಗೆಣೆಕಾರರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.
ಇವರ ಕಳ್ಳಾಟವನ್ನೆಲ್ಲ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಪಿಐ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷ ಗೌರಿಯ ಗೆಣೆಕಾರರನ್ನು ನಾಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಗತ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿತು.
ಸತತ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಶಸ್ತ್ರ ಸಂಘರ್ಷದ ನಂತರ ಗೌರಿಯ ಬಳಗಕ್ಕೆ ‘ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕಾಲ ಪಕ್ವವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾವು ಜನರ ನಡುವೆಯೇ ಇದ್ದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟ ಸಂಘಟಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೊಸ ವರಸೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಇವರ ದಗಲ್ಬಾಜಿತನವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಾವೋವಾದಿ ಪಕ್ಷ ಗೌರಿಯ ಎಲ್ಲ ಗೆಣೆಕಾರರನ್ನು ಪಕ್ಷದಿಂದ ಉಚ್ಛಾಟಿಸಿ ಹೊರಹಾಕಿತು.
ಇನ್ನೇನು ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಹಿಡಿದು ಜೈಲಿಗೆ ಅಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಈ ಜನರು ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ನಾವು ಸಂಘಟನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಳಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಕೆಲವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇದೇ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ತಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೋದರು.
ನಕ್ಸಲ್ ಸಂಘಟನೆಯ ಲಿಂಕು ತಪ್ಪಿತಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ತಂಡ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕೇರಳ ಮೂಲದ ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಫ್ರಂಟ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ; ಅದರ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೂಪ ಕರ್ನಾಟಕ ಫೋರಂ ಆಫ್ ಡಿಗ್ನಿಟಿ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು. ಇವರಿಗಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರಾ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲೂ ಸಹ ದಗಲ್ಬಾಜಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳೇ ಶುರುವಾದವು.
ಅಮಾಯಕ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಯುವಕರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೆಲ ಮತಾಂಧ ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಡೆಸತೊಡಗಿದರೆ, ಗೌರಿ ಬಳಗದ ‘ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳೇ ಅಲ್ಲಿ ಭಾಷಣಕಾರರು. ಬೆಂಗಳೂರು ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟ ಪ್ರಕರಣದ ಆರೋಪಿ ಅಬ್ದುಲ್ ನಾಸಿರ್ ಮದನಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೂ ಮುನ್ನವೇ ಅಮಾಯಕ, ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂದು ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಈಶ ಕಳೆದ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅದರರ್ಥ ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟ. ನಕ್ಸಲೈಟರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಣ ವಸೂಲಿ ದಂಧೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ಹೊಸ ಮಾರ್ಗ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಸಮುದಾಯದ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನು.
ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಹಾಳುಗೆಡಹುವ ಕೆಲಸ ಇದಲ್ಲವೇ?
ಅಮಾಯಕರನ್ನು ನಕ್ಸಲರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನಾಗಿಯೂ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಅವರ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ತೀಟೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎಂದಾದರೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ದಿನದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಡುವರೆ?
ಗೌರಿ ಮತ್ತು ಬಳಗ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿ. ಯಾಕೆ ಇವರು ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಮೋಚನಾ ರಂಗದ ಹೆಸರು ಎತ್ತುತ್ತಿಲ್ಲ? ಯಾಕೆ ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ? ಯಾಕೆ ಕೋಮುಸೌರ್ಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾರೆ? ಕವಿರಂ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೊರಟರೆ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಹಣ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೆ? ಕವಿರಂ, ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಹೊರಟರೆ ಒಂದೇ ಪೊಲೀಸರು, ಇಲ್ಲವೇ ನಕ್ಸಲೀಯರು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದದ್ದು ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದೂ ಸಾಲದೇ ಹೋದರೆ ಜನಪರ ವೇದಿಕೆ.
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಬೇಕೆ?
ಭವಿಷ್ಯದ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಾದ ಅಮಾಯಕ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯನ್ನು ಬಾವಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಇವರು ಕಟ್ಟ ಬಯಸುವ ಆದರ್ಶ ಕರ್ನಾಟಕವಾದರೂ ಎಂಥದ್ದು. ಯಾರದೋ ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ ಇವರ ಸೌಧಗಳು ಏಳಬೇಕೆ? ಇದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಜನ ನೋಡಿಯೂ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೆ?

ಮಾಜಿ ಮಾವೋವಾದಿಗಳಿಗೆ (ಮಾಮಾ) ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಪ್ರಿಯ ಕಾಮ್ರೇಡ್ಸ್,

ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ. ನಿಮಗೆ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ಎಂಬುದಿದ್ದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿ.
ನಕ್ಸಲ್ ಸಂಘಟನೆ ಹೋಳಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆ ಸಂಘಟನೆಯಿಂದ ಕಿತ್ತು ಒಗೆದಿರುವುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೆ?
ನಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಸಾಕು, ಇನ್ನು ಭೂಗತರಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿ ಎಂದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೀವು ಸಂಘಟನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಿರಲ್ಲವೆ?
ನಕ್ಸಲರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಯಾರ‍್ಯಾರ ಬಳಿ ಹಣ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ? (ನೀವು ಪಟ್ಟಿ ಕೊಡದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ದೇಶದ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಹುದ್ದೆ ಏರಿದವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನೀವು ಯಾರ‍್ಯಾರ ಬಳಿ ಹಣ ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ.)
ನೀವು ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಮೋಚನಾ ರಂಗ, ಮಹಿಳಾ ಜಾಗೃತಿ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ? ಆ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳೇ?
ಕೋಮು ಸೌಹಾರ್ದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಯಾಕೆ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಹಣದ ಮೂಲಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಜಾಸ್ತಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೆ?
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವ ನಿಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಹೇಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣವನ್ನು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ?
ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವಾದರೂ ಎಂಥದ್ದು? ಆಕೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಲಹುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಕೆ ಸಲಹುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಯೇ? ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಸುಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?
ನೀವು, ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಮತ್ತಿತರರಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ದಾರಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೆ? ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀವು ಕೇರಳ ಮೂಲದ ನಿಗೂಢ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರೇ? ಅವುಗಳಿಂದ ಹಣದ ಮೂಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಲ್ಲವೇ ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು?
ಹಿಂದೂ ಮೂಲಭೂತವಾದ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ತೂಗಬೇಕು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಅನಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅನುಕೂಲತೆಗಳು ಇವೆಯೇ?
ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದು ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತ ಅಮಾಯಕ ನಕ್ಸಲ್ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರ ಸಾವಿನ ಕುರಿತಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಮೂಡಿದ್ದಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ, ನಿಮ್ಮ ಬೆಂಬಲದಿಂದಲೇ ಹಾದಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ಅಮಾಯಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಯುವಕರ ಕುರಿತಾಗಿ ಕರುಣೆ, ಕಾಳಜಿಯ ಒಂದಂಶವಾದರೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ?
ಮಾಹಿತಿ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆ ಅಧಿನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಇಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿದರೆ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ಜನರು ಇಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಉತ್ತರಿಸಲಾರರು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇವರು ಯಾರಿಗೂ ಉತ್ತರದಾಯಿಗಳಲ್ಲ.
ಇವರು ದೇಶದ ಮಹಾನ್ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಸರ್ವಸಂಗ ಪರಿತ್ಯಾಗಿಗಳು, ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಹೋರಾಟಗಾರರು! ಆದರೆ ಇವರು ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಕಾಲು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ; ತನ್ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಾವು ಬರೆದದ್ದೇ, ಹೇಳಿದ್ದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಂಬಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಾಗ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬದಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿದವರನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಇವಳ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಟೈಟಲ್ಲೇ ಬೋಗಸ್ಸು






ಗೌರಿ ಎಂಥ ಅಮಾನವೀಯ, ಮೂರ್ಖ ಹೆಂಗಸು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.
೨೦೦೨ರ ನವೆಂಬರ್ ೬ರಂದು ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೌತ್ ಇಂಡಿಯಾ ಸೆಲ್ ಆಫ್ ಹ್ಯೂಮನ್ ರೈಟ್ಸ್ ಎಜುಕೇಷನ್ ಅಂಡ್ ಮೈನಾರಿಟೀಸ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಸಂಘಟನೆಯ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂಸ್ ಫಿಲಿಪ್ ಎಂಬುವವರು ದೂರೊಂದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಆಗ ಗೌರಿ, ಒರಿಜಿನಲ್ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ಸೋದರ ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಲಂಕೇಶ್ ಪ್ರಕಾಶಕರು.
೨೩-೧೦-೨೦೦೨ರ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಜಿಒ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ(ಅತ್ಯಾಚಾರ) ಬಾಲಕಿಯೊಬ್ಬಳ ಕುರಿತ ವರದಿಯನ್ನು ಗೌರಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಬಾಲಕಿಯ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ಮುಖಪುಟದಲ್ಲೇ ಮುದ್ರಿಸುವ ಗೌರಿ, ಒಳಪುಟಗಳಲ್ಲೂ ಮೂರು ಕಡೆ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಪತ್ರಿಕಾ ವೃತ್ತಿಯ ಎಬಿಸಿಡಿ ಗೊತ್ತಿರುವವರಿಗೂ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ; ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಮಹಿಳೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರವಿರಲಿ, ಆಕೆಯ ಹೆಸರನ್ನೂ ಸಹ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಅಮೆರಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಅನುಭವವಿದ್ದ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಇದ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಆಕೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನೇ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಹಾಗೆಂದರೆ ಗೌರಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕಾಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಅರಿವುಗೇಡಿಯಾಗಿದ್ದಳೇ? ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಆಕೆಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪ್ರಸಾರಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದುರಾಸೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಂಡವರ ಮಕ್ಕಳ ಫೋಟೋ ಅಲ್ಲವೆ? ಮುಖಪುಟದಲ್ಲೇ ಬಳಸಿದಳು, ಒಳಪುಟಗಳಲ್ಲೂ ಬಳಸಿದಳು.
ಈ ಕುರಿತು ಮ್ಯಾಥ್ಯೂಸ್ ದೂರು ನೀಡಿದರು.
ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿತು.
ಮ್ಯಾಥೂಸ್ ತಮ್ಮ ದೂರಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಿದ್ದರು ಗೊತ್ತೆ? ಇದು ಅಸಹ್ಯ, ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿರುವ ಭಾಷೆ ತೀರಾ ಕೆಳಮಟ್ಟದ್ದು, ಅವಾಚ್ಯ. ಹೀಗೆ ಭಾವಚಿತ್ರ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಎಥಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ವಿರೋಧ.
ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಗೌರಿಗೆ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿತು.
ತನ್ನ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪ್ರಸಾರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಬಾಲಕಿಯ ಭಾವಚಿತ್ರ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಗೌರಿಯೇ, ಕಳೆದ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನೇ ಮರೆತಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.
ಎಂಥಾ ಗೋಸುಂಬೆತನ!
ರಂಜನೆ ಬೋಧನೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ೨೦೦೬ರ ನವೆಂಬರ್ ೧೫ರ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರನಟ ವಜ್ರಮುನಿ ಸಹೋದರ ವಿ.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ವಿರುದ್ಧ ಇದೇ ಗೌರಿ ಕೊಳಕಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಇದೇ ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಕೀಳು ಪದಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾಜಿ ಸಚಿವೆ ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಶೋಭಾ ಅವರನ್ನು ಮೋಹಿನಿಗೂ, ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರನ್ನು ಭಸ್ಮಾಸುರನಿಗೂ ಹೋಲಿಸಿ ಇದೇ ಗೌರಿ ೨೪-೧-೨೦೦೭ರ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ಗೆ ಶೋಭಾ ದೂರು ನೀಡುತ್ತರೆ. ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಈ ಕುರಿತು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ಗೌರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್‌ನಿಂದ ಆಗಾಗ ಮಕಮಕ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೌರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಉಗಿಸಿಕೊಂಡು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಂಥ ಭಂಡರನ್ನು ಪ್ರೆಸ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಆದರೂ ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಣೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಈಕೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಟೈಟಲ್ಲೇ ಸುಳ್ಳು. ಇವಳ ಬಳಿ ಇರುವ ಟೈಟಲ್ಲು ರಂಜಂಗ್ (ಗಮನಿಸಿ, ‘ರಂಜನೆ ಅಲ್ಲ) ಬೋಧನೆ, ಪ್ರಚೋದನೆ ಲಂಕೇಶ್ ಎಂದು. ಇದೇ ಹೆಸರಿಗೆ ಆಕೆಗೆ ಆರ್‌ಎನ್‌ಐ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.
(ಕೆಎಆರ್‌ಕೆಎಎನ್/೨೦೦೫/೧೪೬೪೮) ೨೦೦೪ರ ಜೂನ್ ೧೦ರಂದು ಟೈಟಲ್ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಆಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಈಕೆ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಟೈಟಲ್ ಅಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಈಕೆ ‘ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶರ ಲಂಕೇಶ್ ಎಂದು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಂತರ ಈಗ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಎಂದು ಬಳಸುತ್ತಾಳೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಟೈಟಲ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ರಂಜಂಗ್, ಬೋಧನೆ, ಪ್ರಚೋದನೆ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ತೆಳುವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾಳೆ.
ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲದ ಟೈಟಲ್ ಬಳಸುವುದು, ಕೊಟ್ಟ ಟೈಟಲ್ ಮುಚ್ಚುಮರೆ ಮಾಡುವುದು ಅಪರಾಧ. ಸರಿಯಾದ ಒಂದು ತನಿಖೆ ಆದರೆ ಈಕೆ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಗೌರಿಗೆ ಲಜ್ಜೆಯೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ತನಿಷ್ಟ ಬಂದಂತೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಮುದ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಒಳಗಾದರೂ ಗುಣಮಟ್ಟವಿದೆಯೇ? ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕವರ ಮೇಲೆ ನಂಜು ಕಾರುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರುವವರ ಮಧ್ಯೆ ಜಗಳ ತಂದಿಕ್ಕುವ ಅಸಹ್ಯ ಬರೆಹಗಳು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಘಟನೆಗೆ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಕೊಳಕು ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಎಂಥ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಎಂಥ ಮಗಳು? ಲಂಕೇಶರ ಎಲ್ಲ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣುಪಾಲು ಮಾಡಿರುವ ಈಕೆಗೆ ಅಪ್ಪನ ಹೆಸರೇ ಬಂಡವಾಳ. ಅಪ್ಪನ ಹೆಸರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಈಕೆಯನ್ನು ಮೂಸುವವರೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅಪ್ಪನ ಹೆಸರಿಗೆ ಗಂಟು ಬಿದ್ದೇ, ಪತ್ರಿಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಜೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.
ಮುಂದಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಹಣೆಬರೆಹ.

ಮುಕ್ಕಣ್ಣ, ಮುನೇಶ್ವರ ಸಂತೈಸುವ ಅವ್ವ...




ಕಿ.ರಂ. ನಾಗರಾಜರ ನೆನಪು ಕೊರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಬಿಟ್ಟು-ಬಿಡದೆ ಸುರಿಯುವ ಸೋನೆಮಳೆಯಂತೆ. ಶೃತಿಬದ್ಧವಾದ ಮಂದ್ರಸ್ಥಾಯಿಯ ಅವರ ನಿರರ್ಗಳ ಮಾತಿನ ಗುಂಗಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲಾಗದ ನರಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತೆ ಹಲವು ಗೆಳೆಯರು ಕಿ.ರಂ.ಸಂಗದ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರಬಹುದು.
ಗುರು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತ, ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತ ನಡೆದ ಕಿ.ರಂ. ‘ಮಾತಿನ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟವರು. ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಾಜಮುಖಿ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದವರು. ಅವರ ಅಗಲಿಕೆಯ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಕಿ.ರಂ. ಕುರಿತ ಬರಹಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದ ಅವರ ಗಾಢ ಪ್ರಭಾವದ ಅನುಭವವಾಗದೇ ಇರದು.
ಕಿ.ರಂ.ನಾಗರಾಜರ ಪ್ರಭಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದವರಿಗೆಲ್ಲ ಅವರ ದಿಢೀರ್ ನಿರ್ಗಮನ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆತಂಕದಿಂದ ಕೂಡಿದ ‘ಅನಾಥಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
ಮೊನ್ನೆ ಕಿ.ರಂ. ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಾದವು. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ‘ಸಾರಾಯಿ ನಿಷೇಧ ಮಾಡಿದ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಂದು ಕಿ.ರಂ. ಸಾಹೇಬರು ಖಿನ್ನತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ‘ಪ್ರೆಸ್‌ಕ್ಲಬ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಪಾನಕೂಟ ರಂಗೇರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಾರಕ ಸ್ಥಿತಿಗೇರಿದ್ದ ಕಿ.ರಂ. ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಶಾಪಹಾಕತೊಡಗಿದರು.
ಸಾರಾಯಿ ನಿಷೇಧದಿಂದಾಗುವ ಅನಾಹುತಗಳು, ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂಥ ಕೆಳಗಿನ ಜನರು ಎದುರಿಸಬಹುದಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಮುಂದಾಲೋಚನೆ ಅವರನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ದೂಡಿದಂತಿತ್ತು.
ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಕುಡಿತದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬಡಕುಡುಕರ ಬಗೆಗೆನ ಕಿ.ರಂ. ಕಾಳಜಿ ತೋರಿದ್ದರು. ಸಾರಾಯಿ ಕುಡಿಯುವ ಜನ ದುಡಿಯುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಬಣ್ಣದ ಸಾರಾಯಿ (ಚೀಪ್ ಲಿಕ್ಕರ್)ಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಹಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯದ ತೆರಿಗೆಯಂತೆ ತೆರಬೇಕಾಗಿ ಬರಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ‘ಆಹಾರಕೊರತೆಯ ಹಾಹಾಕಾರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆಂಬ ಆತಂಕದಿಂದಲೇ ಕಿ.ರಂ. ತಮ್ಮ ಬಲಗೈ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮುಂದೆ ಕಿ.ರಂ.ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅವಘಡಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲ ಅಚ್ಚರಿ; ಕಳ್ಳಭಟ್ಟಿ ದುರಂತದಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಅಸುನೀಗಿದರು. ಹತ್ತಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾಯಕ ಮುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಾರಾಯಿ ಪಾನಿಗರು ನೂರಾರು ರೂಪಾಯಿ ತೆರಬೇಕಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ದುರಂತ. ದುಡಿದ ಕೂಲಿಯ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಬಣ್ಣದ ಶೀಷೆಗಳ ಪಾಲಾಯಿತು. ಸಾರಾಯಿಯ ನಿಶೆಯ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮದ್ಯವನ್ನು ಸುರುವಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಒಳಗಾದರು. ಹೆಂಡ-ಸಾರಾಯಿ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಎರಡು ಹೊತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜರ್ಜರಿತಗೊಂಡಿದ್ದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ವಾಸ್ತವ.
ಇದೇ ಕಿ.ರಂ.ಸಾಹೇಬರು ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡ ನಂತರ ಅಲ್ಲೇ ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡಿದರು. ಎಂದಿನಂತೆ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಾರ್ಟಿ ರಂಗೇರಿತು. ಸಾರಾಯಿ ನಿಷೇಧದ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಿ.ರಂ. ‘ನನಗೀಗಲೇ ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು. ಶಿಷ್ಯ ಪಟಾಲಂ ಅಲ್ಲಿ-ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ತಡಕಿ ಒಂದಷ್ಟು ‘ಸಾರಾಯಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ಗಳನ್ನು ತಂದು ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದರಂತೆ ಪಕ್ಕ ಗ್ರಾಮೀಣ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಸುರುವಿಕೊಂಡು ಕಿ.ರಂ.ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದರು. ಮೇಷ್ಟ್ರು ಎಷ್ಟೇ ಕರೆದ್ರು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಶಿಷ್ಯ ಪಟಾಲಂಗೆ ಆತಂಕ. ಆದರೆ ಅಂತದ್ದೇನೂ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಸರಕಾರ ಸಾರಾಯಿ ನಿಷೇಧ ಮಾಡಿದ್ದು-ಮತ್ತೆಂದು ಅದು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದು, ಅದರ
ಜತೆಜತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನೆ-ವೋಟ್‌ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕೀಯ, ವಗೈರೆ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಸಾರಾಯಿ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಿ.ರಂ.ಮಾತ್ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಪಾನಗೋಷ್ಠಿ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾರಾಯಿಯ ನೆನಪಂತೂ ಅವರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಕಿ.ರಂ.ಅಗಲಿಕೆಯ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮುನ್ನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿನಂದನಾ ಸಮಾರಂಭವೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ಅಭಿನಂದನಾ ಭಾಷಣದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯು.ಆರ್.ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು ಹಾಗೂ ಮುಕ್ತ ಸೀತಾರಾಂ-ಕಿ.ರಂ.ನಾಗರಾಜ್‌ರ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಕುಡಿತದ ಕುರಿತು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಕಿ.ರಂ.ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ-ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಮುಜುಗುರಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಿತು. ಸ್ವತಃ ಕಿ.ರಂ. ಪಂಪ-ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ಸುರಪಾನದ ರಸಾನುಭವಗಳನ್ನು ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರಿಸಿ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲೇ ತಿರುಗೇಟು ನೀಡಿದ್ದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಅತೀವ ಖುಷಿ ನೀಡಿತ್ತು.
ಅಭಿನಂದನಾ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕುಡಿತದ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದ ಸೀತಾರಾಂ ಮುಖ ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಬಡಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಬಗ್ಗದ ಕಿ.ರಂ. ಜಟಾಧಾರಿ ಮುಕ್ಕಣ್ಣನಂತೆ, ಮುನೇಶ್ವರನಂತೆ, ಜಂಗಮನಂತೆ, ಸಂತೈಸುವ ಅವ್ವನಂತೆ ಕಂಡದ್ದುಂಟು.
ಜನರಲ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಕುಡಿದು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಎದ್ದುಹೋದ ಕಿ.ರಂ. ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಿದ ಜಾವಕ್ಕೆ ಕದಬಡಿದು ನನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಕಣ್ರಿ ಎಂದು ಏನಾದ್ರೂ ಉಳಿಸಿದ್ದೀರಾ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೇ ಶನಿವಾರ ಪ್ರೆಸ್‌ಕ್ಲಬ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಾನಗೋಷ್ಠಿ-ಕಾವ್ಯಗೋಷ್ಠಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮುರ‍್ನಾಲ್ಕು ದಿವಸದ ಮುಂಚೆ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಬಂದ ಕಿ.ರಂ. ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕವಿ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯನವರಿಗೆ ನೀವು ದೀರ್ಘಕಾವ್ಯವೊಂದನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಿ.ರಂ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳು ಹಾಗೂ ಅಪರೂಪದ ಪದಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ರಿಫೀಲ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ವಕೀಲರಾದ ಸಿ.ಎ.ಹನುಮಂತರಾಯರು ತಮ್ಮ ‘ವಗೈರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ನನ್ನ ಮುಖ ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ರಾ ಎಂದು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜಧಾನಿ ಅಂದ್ರೆ ಹಾಸನ-ಹೊಳೆನರಸೀಪುರ!
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲವು ಸಲ ಹಾಸನದ ತಮಗಿಷ್ಟವಾದ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಓಡಾಡಿ-ಸಿಗ್ನಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ಪಾಲಿನ ಹಾಸನದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ವೈದಿಕ ಭವನ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಈ ವಿಷಯ ಬಹಿರಂಗವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
ಸಾರ್ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಕಿ.ರಂ. ಅಂತ ಕರೀತಾರೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಊರು-ತಂದೆಯ ಹೆಸರಾಯ್ತು. ಯಾರೂ ಕೂಡ ನಾಗರಾಜ ಅನ್ನೋದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಉಳಿಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಬೃಹತ್ ಗ್ರಂಥವೊಂದನ್ನು ಬರೀಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಹಲವು ಸಲ ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
‘ಒಂದ್ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ರೀ ನೀವು ಬೃಹತ್‌ಗ್ರಂಥ ಬರೀರಿ. ನಾನು ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ನಾಗ್ರಾಜ್ ಅಂತ ಸಹಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕೊನೆಯ ಸಲ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಎಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಮದ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯ ಯಸಳೂರು ಉದಯಕುಮಾರ್‌ನಿಂದ ಬೇಂದ್ರೆಯ ‘ಗಾಯತ್ರಿ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಾಡಿಸಿ ಮುದಗೊಂಡಿದ್ದರು.
ಈ ಮಾತನ್ನಂತೂ ಮರೆಯುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಬನಶಂಕರಿಯ ಚಿತಾಗಾರದ ಮುಂದೆ ಸೇರಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಿ.ರಂ. ಮಕ್ಕಳು ಯಾರು? ಎಂದು ಯಾರೋ ಕೇಳಿದರು. ಯಾರನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು? ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಮಂಜಾಗಿದ್ದವು.

ವೈ.ಜಿ.ಅಶೋಕ್ ಕುಮಾರ್

ಕುವೆಂಪು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ, ಕರ್ನಾಟಕ

ದ್ವಾರನಕುಂಟೆ ಪಾತಣ್ಣ

ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರೂ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧಕರೂ ಆಗಿರುವ ಕುವೆಂಪುರವರು ಜಗದ ಕವಿಯೂ ಹೌದು, ಯುಗದ ಕವಿಯೂ ಹೌದು. ಅವರಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋದಯ ಸಮನ್ವಯ ಹಾಗೂ ಬದುಕಿನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಠಿ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಮೇಳೈಸಿದೆ. ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಗೆಗಿನ ಉತ್ಕಟವಾದ ಅಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ ಆಗಿತ್ತು.
ಹದಿನೆಂಟರ ಹರೆಯದ ಪುಟ್ಟಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮತ್ತು ಉಪಾಧ್ಯಾಯರುಗಳ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ೧೯೨೨ರಲ್ಲಿ ಬಿಗಿನರ‍್ಸ್ ಮ್ಯೂಸ್ ಎಂಬ ಕವನ ಸಂಕಲನವನ್ನು ಹೊರತಂದರು. ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು ಪಡೆದ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರಸಂಗ ಜರುಗಿತು. ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಐರಿಶ್ ಕವಿ ಜೇಮ್ಸ್.ಹೆಚ್.ಕಸಿನ್ಸ್‌ರವರು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಆಗ ಪ್ರೊ.ಎಂ.ಹೆಚ್.ಕೃಷ್ಣಯ್ಯಂಗಾರ್‌ರವರ ಸಲಹೆ ಮೇರೆಗೆ ಐರಿಶ್ ಕವಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕವನ ಸಂಕಲನವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ಅವರಿಂದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೋರಿದರು. ಆಗ ಐರಿಶ್ ಕವಿ ಕುವೆಂಪುರವರು ಬರೆದ ಕವನವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು. ಕುವೆಂಪುರವರನ್ನು ಕುರಿತು ಅವರಾಡಿದ ಮಾತು-
ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಪದ್ಯ ಬರೆಯಲು ಆಂಗ್ಲರಿದ್ದಾರೆ ನೀನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪದ್ಯ ಬರೆದರೂ ಆಂಗ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಅಧಮ ಪದ್ಯವೇ ಸರಿ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಬರವಣಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಆಗ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಆಂಗ್ಲರೇ ಬಂದಾರು, ರಷ್ಯನ್ನರೇ ಬಂದಾರು. ನಿನಗೆ ತಿಳಿದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಬರೆ. ನೀನು ನೋಡಿದರೆ ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೆ ಸ್ವದೇಶಿ. ನಿನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಿದೇಶಿ ಎಂದರು. ಕಸಿನ್ನರ ಮಾತು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ರುಚಿಸದೆ ಹೋದರು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಬರೆದರೆ ಓದುವರ‍್ಯಾರು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಐರಿಸ್ ಕವಿಯು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭಾಷೆ ತಾನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನಂತಹ ಸಮರ್ಥರು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ರವೀಂದ್ರರು ಬಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಆ ಭಾಷೆ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ರವೀಂದ್ರರು ಆ ಭಾಷೆಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದರು. ಆ ಭಾಷೆಗೆ ಶಕ್ತಿ ಬಂತು. ರವೀಂದ್ರರ ಕೃತಿಗಳು ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತವಾದವು. ನೀನು ಸಹ ಹಾಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಉತ್ತಮ ಸೃಜನ ಶೀಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಪರಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪುಟ್ಟಪ್ಪನವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.
ಕನ್ನಡ ಎನೆ ಕುಣಿದಾಡುವುದೆನ್ನೆದೆ,
ಕನ್ನಡ ಎನೆ ಕಿವಿ ನಿಮಿರುವುದು.
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲನು ಕಾಣುವ ಕವಿಯೊಲು
ತೆಕ್ಕನೆ ಮೈಮರೆಯುವುದು
ಎಂದು ಮನ ತುಂಬಿ ಹಾಡಿದನು.
ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ಹೋರಾಟದ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮವೂ ತುಂಬಾ ತೀವ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಹುಯಿಲುಗೋಳ ನಾರಾಯಣರಾಯರು ಉದಯವಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಬರೆದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಕುವೆಂಪುರವರು ೧೯೩೦ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ ಬರೆದರು.
ಜಯ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ
ಜಯಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ!
ಜಯಸುಂದರ ನದಿ ವನಗಳ ನಾಡೆ,
ಜಯ ಹೇ ರಸಋಷಿಗಳ ಬೀಡೆ!
ಭೂದೇವಿಯ ಮುಕುಟದ ನವಮಣಿಯೆ,
ಗಂಧದ ಹೊನ್ನಿನ ಗಣಿಯೆ;
ಹೀಗೆ ಕರ್ನಾಟಕಾಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಂಪರೆಗಳ ಪ್ರತೀಕಗಳನ್ನು ಅದರ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮ ಭಾರತ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ. ಒಂದರ ಹಿತ ಮತ್ತೊಂದರ ಹಿತದಲ್ಲಿದೆ. ಒಂದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ರಾಜ್ಯ ಗೀತವೂ ಹೌದು. ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯೂ ಹೌದು. ದಿ ೭.೧.೨೦೦೪ರಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ನಾಡಗೀತೆಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಈ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡುವಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಎದ್ದು ನಿಂತು ನಾಡಗೀತೆಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾಡಗೀತೆಯನ್ನು ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮುನ್ನ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಇತರೆ ಅಧಿಕೃತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಂಕರ-ಮಾಧ್ವ ಪದಗಳನ್ನು ನಾಡಗೀತೆಯಿಂದ ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದು ಈಗಲೂ ಹಲವರ ಒತ್ತಾಯವಿದೆ. ನಾಡಗೀತೆಯನ್ನು ಕಾಲ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಬೇಕು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಸಮಿತಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ, ಅದರ ವರದಿ ಆಧರಿಸಿ ನಾಡಗೀತೆಯನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಶ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡ ಮಾದ್ಯಮವಾಗಬೇಕು. ಅದರ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಕನ್ನಡ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಉತ್ತಮವಾಗಬೇಕೆಂದು ಹಗಲಿರುಳು ಹಂಬಲಿಸಿದರು. ಕನ್ನಡ ಜಾಗೃತಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಒಂದು ರೀತಿಯ ನಿರಾಸೆ ಕಾರ್ಮೋಡ ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಕವಿದಿತ್ತು. ಆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅರಿಕೆ ಸ್ವರೂಪದ ಕವನವೇ ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಹರಕೆ.
ಕನ್ನಡಕೆ ಹೋರಾಡು ಕನ್ನಡದ ಕಂದಾ;
ಕನ್ನಡವ ಕಾಪಾಡು ನನ್ನ ಆನಂದಾ!
ಜೋಗುಳದ ಹರಕೆಯಿದು ಮರೆಯಿದಿರು ಚಿನ್ನಾ;
ಮರೆತೆಯಾದರೆ ಅಯ್ಯೋ ಮರೆತಂತೆ ನನ್ನ!

ತಾಯಿಯ ಹಾಲಿನ ಸವಿ, ಕನ್ನಡದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಸುವ ಸಿದ್ದಿ ಯಾವುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಮೊಲೆಯ ಹಾಲೆಂತಂತೆ ಸವಿಜೇನು ಬಾಯ್ಗೆ;
ತಾಯಿಯಪ್ಪುಗೆಯಂತೆ ಬಲು ಸೊಗಸು ಮೆಯ್ಗೆ;
ಗುರುವಿನೊಳ್ನುಡಿಯಂತೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಬಾಳ್ಗೆ;
ತಾಯ್ನುಡಿಗೆ ದುಡಿದು ಮಡಿ ಇಹಪರಗಳೇಳ್ಗೆ!

ಮೊಲೆಯ ಹಾಲಿನಂತೆ ಸವಿ ಜೇನು, ತಾಯಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯಂತೆ ಸೊಗಸು, ಗುರುವಿನ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಿನಂತೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು, ಈ ನಾಡಿಗಾಗಿ ದುಡಿದು ಮಡಿದಲ್ಲಿ ಇಹಪರಗಳ ಏಳಿಗೆ ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸಾಧಕ-ಭಾದಕಗಳು, ಆತಂಕಗಳು, ಎದುರಾದಾಗ ಕುವೆಂಪು ಅಂತಹ ಕವಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಎಲ್ಲಾದರು ಇರು; ಎಂತಾದರು ಇರು;
ಎಂದೆಂದಿಗು ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಿರು
ನೀ ಮೆಟ್ಟುವ ನೆಲ ಅದೆ ಕರ್ನಾಟಕ;
ನೀನೇರುವ ಮಲೆ-ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ
ನೀ ಮುಟ್ಟುವ ಮರ-ಶ್ರೀಗಂಧದ ಮರ;
ನೀ ಕುಡಿಯುವ ನೀರ್-ಕಾವೇರಿ.

ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಮನೋಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾರೆ.
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದರೂ ಅದು ಕರ್ನಾಟಕ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾದರೂ, ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರಾಂತ್ಯವು ರೂಪಗೊಳ್ಳದೆ ಆ ಸಂತೋಷ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆ.ಸಿ.ರೆಡ್ಡಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಕುವೆಂಪುರವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಅನೇಕ ಬಹಿರಂಗ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕುವೆಂಪುರವರಿಗೆ ವಿದ್ಯಾ ಇಲಾಖೆಯ ಮೂಲಕ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮ ಏಕೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಾರದು, ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಮಾಜಾಯಿಷಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕಾರಣ ಕೇಳಿ ನೊಟೀಸು ಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿಯೋ ಏನೋ ಎಂಬಂತೆ ಅಖಂಡ ಕರ್ನಾಟಕ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದರು. ಅದೊಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ರೂಪದ ಅಣು ಬಾಂಬು. ಅಠಾರಾ ಕಛೇರಿಯ ಬುನಾದಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿತು. ಕರ್ನಾಟಕವು ನಿತ್ಯವಾದುದೆಂದು ಅದು ಆಗಲೇ ಕನ್ನಡಿಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು.
ಅಖಂಡ ಕರ್ನಾಟಕ
ಅಲ್ತೊ ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕು ದಿನದ ರಾಜಕೀಯದ ನಾಟಕ!
ನೃಪತುಂಗನೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ!
ಪಂಪನಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ!
ರನ್ನ ಜನ್ನ ನಾಗವರ್ಮ
ರಾಘವಾಂಕ ಹರಿಹರ
ಬಸವೇಶ್ವರ ನಾರಣಪ್ಪ
ಸರ್ವಜ್ಞ ಷಡಕ್ಷರ;
ಸರಸ್ವತಿಯೆ ರಚಸಿದೊಂದು
ನಿತ್ಯ ಸಚಿವ ಮಂಡಲ
ತನಗೆ ರುಚಿರ ಕುಂಡಲ!

ಮೈಸೂರು ಪ್ರಜಾಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಭೆ (ನವೆಂಬರ್ ೧೯೪೯) ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಇದು ಸಕಾಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಭಾಷಾವಾರು ಪ್ರಾಂತ್ಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದ್ದನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದವರು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ಜೆ.ವಿ.ಪಿ (ಜವಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು, ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್, ಪಟ್ಟಾಭಿ ಸೀತರಾಮಯ್ಯ) ಸಮಿತಿಯ ವರದಿಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಹೋರಾಟವನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಕುವೆಂಪುರವರು ಕನ್ನಡಿಗ ದಿಟ್ಟ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡದೆ ಹೊರತು ಈ ಕಾರ್ಯ ಕೈಗೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಜನತೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಂತ್ರ ದೀಕ್ಷೆ ಕವನದ ಮೂಲಕ ನಿವೇಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ದೀಕ್ಷೆಯ ತೊಡು ಇಂದೇ;
ಕಂಕಣ ಕಟ್ಟಿಂದೇ!
ಕನ್ನಡ ನಾಡೊಂದೇ;
ಇನ್ನೆಂದೂ ತಾನೊಂದೆ!
ಕನ್ನಡ ಜನರೆಲ್ಲರ ಮೇಲಾಣೆ
ಕನ್ನಡ ನಾಡೊಂದಾಗದೆ ಮಾಣೆ
ತೊಡು ದೀಕ್ಷೆಯ! ಇಡು ರಕ್ಷೆಯ
ಕಂಕಣ ಕಟ್ಟಿಂದೇ!

ಶಂಕರಗೌಡ ಪಾಟೀಲ ೧೯೫೩ರಲ್ಲಿ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಬಳಿ ಏಕೀಕರಣ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಅಮರಣ ಉಪವಾಸ ಹೂಡಿದರು. ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಕೆ.ಪಿ.ಸಿ.ಸಿ. ಸಭೆಯನ್ನು ನಡೆಯದಂತೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದರು. ಹಿಂಸಾಚಾರವೂ ಆಯಿತು. ಆಗ ಅಣ್ಣೂ ಗುರೂಜಿ ಶಾಂತನಾಥ ಇರಗಳೆ, ವಾಲಿ ಚೆನ್ನಪ್ಪ, ಚಿನ್ನಯ ಸ್ವಾಮಿ, ಓಂಕಾರ ಮಠ, ವೀರಭದ್ರಪ್ಪ, ಶಂಕರಗೌಡ ಇನಾಂದಾರ, ಮುಂತಾದವರು ಶಾಸನ ಸಭೆ, ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಸದಸ್ಯತ್ವಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದರು. ಇದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡಿದಾಳ್ ಮಂಜಪ್ಪ, ಟಿ.ಚನ್ನಯ್ಯ, ಹೆಚ್.ಕೆ.ವೀರಣ್ಣಗೌಡ ಮುಂತಾದ ನಾಯಕರು ಏಕೀಕರಣವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪ ನಾಲ್ಕು ಕರ್ನಾಟಕವಾಗಬೇಕೆಂದರು. ಆದರೆ ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಮಾತ್ರ ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿದರಲ್ಲದೆ, ಗಟ್ಟಿ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಆಗ ಕುವೆಂಪುರವರು ಕಚ್ಚಾಡುವ ಈ ನಾಯಕ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಸತ್ತು ಮನನೊಂದು ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮ ನಗಾರಿಯನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು, ಅವರ ಡಮರುಗ ನಿನಾದ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ
ಓ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೃದಯ ಶಿವ!
ಸತ್ತಂತಿಹರನು ಬಡಿದೆಚ್ಚರಿಸು;
ಕಚ್ಚಾಡುವರನು ಕೂಡಿಸಿ ಒಲಿಸು
ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರ್ ಸುರಿಸು
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಳುವ ತೆರದಲಿ ಹರಸು!
ಕ್ಷಯಿಸೆ ಶಿವೇತರ ಕೃತಿಕೃತಿಯಲ್ಲಿ
ಮೂಡಲಿ ಮಂಗಳ ಮತಿಮತಿಯಲ್ಲಿ;
ಕವಿಋಷಿ ಸಂತರ ಆದರ್ಶದಲಿ
ಸರ್ವೋದಯವಾಗಲಿ ಸರ್ವರಲಿ!

ಎಂದು ಹಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಕಚ್ಚಾಡುವರಿಗೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಏಕೀಕರಣದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.
ಆಂಧ್ರದ ಗಾಂಧಿವಾದಿಯೆಂದೇ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಪೊಟ್ಟಿಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅಮರಣಾಂತ ಉಪವಾಸ ನಂತರ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಫಲವಾಗಿ ೧೯೫೩ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧ರಂದು ಆಂಧ್ರ ರಾಜ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಂಡ ದಿನ ಕುವೆಂಪುರವರಿಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಂತೋಷದ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬಳ್ಳಾರಿ ಪಟ್ಟಣ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗಿಂತ ಹಂಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದ ದಿನವಾಯ್ತು. ಇನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ದೂರವಿಲ್ಲವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ತರುವಾಯ ೧೯೫೬ ನವೆಂಬರ್ ೧ರಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣವಾದಗಲಂತೂ ಅವರ ಆನಂದ, ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ (ಮೈಸೂರು) ರಾಜ್ಯೋದಯ ಸುದಿನದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪುರವರ ‘ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋದಯ ಶ್ರೀಗೀತೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
ಬರಿಯ ಚದರ ಮೈಲಿಗಳಲ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ ದೇಶ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ!
ನೆನೆ, ನೆನೆ ಮನೋಮಯದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕೋಶ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ
ಮರೆಯದಿರು ಚದರ ಸಂವತ್ಸರದ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ
ಪ್ರಾಣಮಯ ಭಾವಪ್ರದೇಶ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ;

ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ನಂತರ ಮಹಾಜನ ವರದಿ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶನವಾಗಬೇಕು. ಆಡಳಿತ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಾಗಬೇಕು. ಕೇಂದ್ರ ಉದ್ದಿಮೆ ಮತ್ತು ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕೊಡಬೇಕು. ಕಾಸರಗೋಡು, ಸೊಲ್ಲಾಪುರ, ಕೃಷ್ಣಗಿರಿ, ಊಟಿ, ತಾಳವಾಡಿ, ಆದಿವಾನಿ, ರಾಯದುರ್ಗ ಮುಂತಾದವು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ನಾಮಕರಣವಾಗಬೇಕೆಂದು ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು-ಸಭೆ ಸಮಾರಂಭ ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕುವೆಂಪು ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಅತ್ಯಂತ ಸಮಂಜಸವೂ, ಉಚಿತವೂ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ಮನಗಂಡು ತುಂಬಾ ಭಾವುಕತೆಯಿಂದ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು ಹೀಗಿವೆ
ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂಬುದೇನು ಹೆಸರೆ ಬರಿಯ ಮಣ್ಣಿಗೆ?
ಮಂತ್ರ ಕಣಾ! ಶಕ್ತಿ ಕಣಾ!
ತಾಯಿ ಕಣಾ! ದೇವಿ ಕಣಾ!
ಬೆಂಕಿ ಕಣಾ! ಸಿಡಿಲು ಕಣಾ!
ಕಾವ ಕೊಲುವ ಒಲವ ಬಲವ
ಪಡೆದ ಚಲದ ಚಂಡಿಕಣಾ!
ಋಷಿಯ ಕಾಣ್ಬಕಣ್ಣಿಗೆ!

ಕರ್ನಾಟಕವು ಮೃತ ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ ಅದು ಜೀವಂತ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇದು ನೆನ್ನೆಯದಲ್ಲ ಶತಮಾನಗಳಾಚೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಹಾಗೂ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಕರ್ ಮತ್ತು ನಾಡು ಕರ್ನಾಟಕ ಆಯ್ತು. ಅಂದರೆ ಕರಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ನಾಡು, ಎತ್ತರದ ನಾಡು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮೂಡಿತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಚಾರ ಭಾಷಣ ಮಾಲೆ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಕವನ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕನಸು ನನಸಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೈಕ ಕರ್ನಾಟಕ
ಕಣ್ ನಟ್ಟು ಬಯಸಿ ಕಾಣ್ ದಿಕ್ಕು ತಟಧ್ವಜಪಟ

ಏಕೀಕರಣವಾಯ್ತು ಏಕೀಕೃತ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕರ್ನಾಟಕವೆಂದು ನಾಮಕರಣವೂ ಆಯ್ತು. ಇದರಿಂದ ಕುವೆಂಪು ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಬೇಕು. ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡಬೇಕು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಬ ಮಹಾಕಂಟಕ ದೂರವಾಗಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ತ್ರಿಭಾಷ ಸೂತ್ರದ ಯುಕ್ತಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಹೇರುತಿದ್ದುದ್ದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಟೀಕೆಯಲ್ಲಿ ದೈನ್ಯಾವಸ್ಥೆಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡದ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಅದರ ಉಳಿವಿನ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ೧೯೩೫ರಲ್ಲೇ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಬಲತ್ಕಾರವಾಗಿ ಹೇರುವುದನ್ನು ಮನಗಂಡಿದ್ದ ಕುವೆಂಪು ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಅಪಾಯವನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕುವ ನಿಟ್ಟಿನಿಂದ ತನ್ನ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.
ಸಾಯುತ್ತಿದೆ ನಿನ್ನ ನುಡಿ ಓ ಕನ್ನಡದ ಕಂದರಿರಾ
ಹೊರನುಡಿಯ ಹೊರೆಯಿಂದ ಕುಸಿದು ಕುಗ್ಗಿ
ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಕವಿ
ರಾಜನುಡಿಯೆಂದೊಂದು, ರಾಷ್ಟ್ರ ನುಡಿಯೆಂದೊಂದು
ದೇವ ನುಡಿಯೆಂದೊಂದು ಹತ್ತಿ ಜಗ್ಗಿ
ನಿರಿನಿಟಲು ನಿಟಿಲೆಂದು ಮುದಿಮೊಳೆ ಮುರಿಯುತಿದೆ
ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಬೆನ್ನು ಬಳುಕಿ ಬಗ್ಗಿ!

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಹೆಮ್ಮಾರಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಹಿಂದಿಯ ಹೇರಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಕನ್ನಡಿಗರು ದನಿ ಎತ್ತಬೇಕೆಂದು ಕರೆಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಕುವೆಂಪುರವರು ಕನ್ನಡದ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನೃತ್ಯಮಾಡುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಇದೇ ಕವನದಲ್ಲಿ ಕವಿ
ಉತ್ತರದ ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತೆಮಿಂದೈತರಲು
ದಕ್ಷಿಣದ ದೇಶಕದು ಕುದುರೆಯಹುದೆ?
ತಾಯಿತ್ತು ಮೊಲೆಹಾಲೆ ನಿಮ್ಮ ಮೈಗಾಗದಿರೆ
ಹೊತ್ತ ಹೊರೆ ಬಲಕಾರಿ ನೆತ್ತರಹುದೆ?

ಪರಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸುವುದು ವಿಷವುಣಿಸಿದಂತೆ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುವ ಮಾರಕವೆಂದು ಕವಿಯ ಆಶಯ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ
ಪಾರು ಮಾಡೆಮ್ಮ ನೀ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಿಂದ
ಪೂತನಿಯ ಅಸುವೀಂಟ ಕೊಂದ ಗೋವಿಂದ!

ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನ ವಿಷವನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕುಡಿಸುವ ಘೋರ ದುರಂತವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಹಿಂದಿ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ಹೊರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೌಕರಿ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ರಾಯಭಾರಿಗಳಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಎಂದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಹಿಂದಿಯ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತರು ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಕುರಿತು ವಾದಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಈ ರೀತಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮುಂದೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ನೀ ರಾಯಭಾರಿ?
ಬೇಡವೆಂಬುವರಾರು?
ಹೊಡೆ ಬಿರಿಯೆ ಕುಡಿಯೊ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನ ಹೆಂಡ ಹೀರಿ!
ನನ್ನ ಮೇಲೇತಕ್ಕೆ ಮಾಡುವೆ ಬಲಾತ್ಕಾರ ಸವಾರಿ?
ನೀನು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕೀರ್ತಿಯಂ ಪೊತ್ತುಗರ್ಜಿಸುವ
ಜಗತ್ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹುಲಿಯೆ?

ಕನ್ನಡದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗಿರುವಷ್ಟು ಭರವಸೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕಿರುವ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡ ಕವಿಯು ರಾಜ್ಯಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ಯಾವ ಪೋಷಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಇಂತಹ ದಮನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಆಡಳಿತಗಾರರು, ಕನ್ನಡ ಜನರೇ ಕಾರಣವೆಂದು ನೊಂದಿದ್ದರು. ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ
ಕತ್ತಿ ಪರದೇಶಿಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ ನೋವೆ?
ನಮ್ಮವರೇ ಹದಹಾಕಿ ತಿವಿದರದು ಹೂವೆ;
ಎಂಬ ವ್ಯಂಗ್ಯಪೂರಿತ ಮಾತನ್ನು ನುಡಿದಿದ್ದರು. ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಮರೆಯದೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮೆಲುಕಾಕುತ್ತಾ ತಂತಮ್ಮ ಆತ್ಮ ಶೋಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತ ಇಂದಿದೆ ಎಂದೆಷ್ಟೆ ಹೇಳಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕೈಯೆತ್ತು; ನಿನ್ನ ಕೈ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ!
ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕೊರಳೆತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಮೂಡುತ್ತದೆ!
ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕಿರುಬೆರಳೆತ್ತಿದರೂ ಸಾಕು
ಇಂದು ಅದೇ ಗೋವರ್ಧನ
ಗಿರಿಧಾರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.......
ಕನ್ನಡದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ, ಕನ್ನಡ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಹೋರಾಟದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಕನ್ನಡ ದೀಕ್ಷೆ ತೊಡಲು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಕನ್ನಡ ನಾಡು-ನುಡಿಗೆ ಕುಂದುಂಟಾದಾಗ, ನಾಡ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಮೂಲಕ ನಾಡ ಪ್ರಭುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಳವಳಿಗಾರರು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯುವವರು ಎಂದು ಮೂದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಕುವೆಂಪು....
ಕಲ್ಲೊ ಸೊಲ್ಲೋ, ಅದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ
ಅಂದಿದ್ದು ಚಳವಳಿಗಾರರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಾನ ದೊರೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಇಲ್ಲೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೇ. ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಾರು, ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಇದ್ದಾರೆ. ನಾವಿಲ್ಲಿ ಅವರುಗಳಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಎಡೆ ಕೊಡದಿದ್ದರೂ ಅದರಿಂದ ಅವರಿಗಾಗಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗಾಗಲಿ ಏನೊಂದು ನಷ್ಟ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಉಳಿದ ಜಗತ್ತು ಇದ್ದೇ ಇದೆ...
ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದವರಿಗೆ ಎಡೆ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಮತ್ಯಾವ ಭಾಗವೂ ಕನ್ನಡದ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೈ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮುದ್ರವೇ ಗತಿ (ಸಮಗ್ರ ಗದ್ಯ ಸಂ೧, ಪು ೭೧೧) ಎಂದು ಪ್ರಥಮ ವಿಶ್ವ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪುರವರು ನೀಡಿದ ಕರೆ ಮಹತ್ವ ಪೂರ್ಣವಾದದ್ದು.
ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಜನರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆದ ಕವಿ, ಕುವೆಂಪು, ಕನ್ನಡ-ಕರ್ನಾಟಕದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತಾವೂ ಬೆಳೆದು ಇತರರನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸಮಕಾಲೀನ ಅನೇಕ ಕವಿಗಳು ಮಾಡದಿದ್ದು ಅನೇಕ ಕನ್ನಡ ಪರ, ಕರ್ನಾಟಕ ಪರ ಕೆಲಸವನ್ನು ತುಂಬಾ ಧೈರ್ಯ ಸಾಹಸ, ಎಂತಹ ಅಡೆ ತಡೆ ಬಂದರೂ, ಕುಗ್ಗದೆ ಕೈಗೊಂಡರು. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಆಧಾರ ಸ್ತಂಭವಾಗಿ ನಿಂತರು. ಇಂತಹ ಅಸಾಧಾರಣ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ, ಬಹುಶಃ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೇ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕಾರ ಪಡೆದ ಕನ್ನಡದ ಧೀಮಂತ ಕವಿ ಕುವೆಂಪು. ಕುವೆಂಪು ಅವರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕೀರ್ತಿ ಐರಿಶ್ ಕವಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಕಸಿನ್ಸ್ ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಕುವೆಂಪು ಅವರೇ ಕನ್ನಡದ ಬಗೆಗಿನ ತನ್ನ ಅಳಲನ್ನು ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ನಾನು ಅವಧೂತನಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡವು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ತನಕ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವಿರುವ ತನಕ ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವುದು, ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯಲು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮೊರೆಯಿಡುವುದು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಪಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತೇನೆ. ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕುವೆಂಪು ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾದದ್ದು. ಅವರಲ್ಲಿನ ಕನ್ನಡ ನಿಷ್ಠೆ ಕನ್ನಡದ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಹೋರಾಟ ನೀಡಿದ ನಾಯಕತ್ವ ಬಹುದೊಡ್ಡದು.

ಅಪರೂಪದ ಕನ್ನಡ ಸಂಪನ್ನ ಐ.ಎ.ಎಸ್. ಪಂಜಾಬಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್




ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಕೂಗು ಎಷ್ಟೋ ವರುಷಗಳಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡಾ ಎಷ್ಟೋ ರೀತಿ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದಾಗ್ಯೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿದಿಲ್ಲ. ಸಚಿವಾಲಯದಲ್ಲೇ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ದೂರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಮತ್ತು ಕೆ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಂತೂ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ತಮಗೆ ಗೊತ್ತೆ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬಂತೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನಲ್ಲೇ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸುವರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳಾಗಿ ನಿವೃತ್ತರಾದ ಪಂಜಾಬಿ ಅಧಿಕಾರಿ ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್‌ರವರನ್ನು ಖಂಡಿತ ನೆನೆಯಬೇಕು. ಅವರು ಸಿಖ್ ಆದಾಗ್ಯೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ತಳೆದಿದ್ದ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸಚಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಅಧೀನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಇಲಾಖೆಗೆ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯಾಗಿ ಬಂದರು. ಅವರು ಸಿಖ್ ಆದ್ದರಿಂದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಇತ್ತು. ಆದರೆ, ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಅವರು ಸ್ಚಚ್ಛವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕನ್ನಡ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಅವರಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಹಿಂದೀ ಬೆರಸಿ ಅಧ್ವಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಂತೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಬಂದವರಂತೆಯೇ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮಾತನಾಡುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಕಚೇರಿ ಕಡತಗಳೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಅಕ್ಷರವಂತೂ ಮುತ್ತು ಪೋಣಿಸಿದಷ್ಟು ಅಂದವಾಗಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮಂತಹ ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೇ ಅಷ್ಟು ಅಂದವಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾಗುಣಿತ ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳ ತಪ್ಪು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬರವಣಿಗೆ ನೋಡಿ ನಾವೆಲ್ಲ ನಾಚುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಡತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕಾದಾಗ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದು, ಅವರು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಪದ ಸರಿಯಾಗಿದೆಯೇ ಅದರಿಂದ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಕುಂದು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಅನುಮಾನ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಕನ್ನಡ ಡಿಕ್ಷನರಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದರ ಉಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಬರವಣಿಗೆ ಶೈಲಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆವು, "ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ. ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು. ಅವರು ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. "ನಾನು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಪಂಜಾಬಿ. ನಿಮ್ಮಷ್ಟು ಕನ್ನಡ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಾನು ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಸಾಕಷ್ಟು ಐ.ಎ.ಎಸ್. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪರಿಚಯವಿತ್ತು. ವಿದ್ಯಾ ಸಂಪನ್ನರು, ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವವರು ಆದಂತಹ ಎಷ್ಟೋ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇವರಷ್ಟು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ, ಮೆಲು ಮಾತಿನ, ವಿನಯ ಸಂಪನ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ವಿರಳ. ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿ. ಯಾರಾದರೂ ಹಿರಿಯರು ಬಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಕೂಡಿಸಿ, ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವ ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ, ಭೂಗೋಳದಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ, ಜರ್ಮನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಿ.ಎಚ್.ಡಿ ಮಾಡಿ, ಐ.ಎ.ಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್. ಅವರು ಪಂಜಾಬ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಂಜಾಬಿ, ಫ್ರೆಂಚ್, ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಓದು ಬರಹ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಯುನೆಸ್ಕೋ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಯಕ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಷ್ಟು ವಿದ್ವತ್ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಷ್ಟು ಸರಳ, ಸಜ್ಜನಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವುದು ತುಂಬಾ ಅಪರೂಪ.
ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯವರು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ’ಮನೆಯಂಗಳ’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಅವರ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ತಾವೇ ರಚಿಸಿದ ಪಂಜಾಬ್ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಓದಿ, ಅದರ ಭಾವಾರ್ಥವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಸುಮತೀಂದ್ರ ನಾಡಿಗರವರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಅವರೊಬ್ಬ ಬರಹಗಾರರೂ, ಕವಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆಂಬ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಪದ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಓದಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆ.
ನಿವೃತ್ತರಾದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಅನೇಕ ಕನ್ನಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಕವಿಗಳೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತಿಗಳೊಡನೆ ಮಧುರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮಂಡ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರ ತಂದೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಅಲ್ಲೇ ಅವರು ಕೊನೆಯುಸಿರು ಎಳೆದರಂತೆ. ಅವರ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಂಡ್ಯದಲ್ಲೇ ಮಾಡಿ, ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರಂತೆ. ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ’ಮನೆಯಂಗಳ’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು "ನನಗೂ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ" ಎಂದರು.
ಇಂತಹ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಕನ್ನಡ ಸಂಪನ್ನ ಪಂಜಾಬಿ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಕನ್ನಡನಾಡು ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅವರಂತೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಜನಗಳು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ! ನಾವು ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೋ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು, ಅವರಂತೆ ಇರಬೇಕಾದದ್ದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅವರ ಭಾಷೆಯನ್ನು ದೇಶವನ್ನು, ಮರೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. "ಃe ಚಿ ಖomಚಿಟಿ ತಿhiಟe ಥಿou ಚಿಡಿe iಟಿ ಖome" ಅನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ, ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿಂದಿನ ಬರೆಹಗಳು